نقش شبکۀ ریلی درون شهری در چشم انداز بوم شناختی و اقتصادی حمل و نقل شهر مشهد
نویسندگان
1 دانشگاه فردوسی مشهد
2 دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیروان
3 دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22067/gusd.v1i1.39272چکیده
هدف این مقاله بررسی اثرات زیستمحیطی حمل و نقل شهر مشهد با استفاده از روشی بومشناختی و ارزیابی پیامدهای اقتصادی آن بر شهروندان است. این بررسی بر مبنای ارزیابی از وضعیت جاری، به عنوان سناریوی پایه یا مرجع و مقایسۀ آن با وضعیت آتی توسعه و بهرهبرداری از سایر خطوط شبکۀ ریلی شهر، به عنوان سناریو مطلوب، صورت گرفته است. بر اساس نتایج بهدستآمده، بر اساس سناریو مرجع، جاپای بومشناختی حمل ونقل شهر مشهد از 11/0 هکتار برای هر فرد در سال 1392 به 14/0 هکتار برای هر فرد در سال 1404 افزایش خواهد یافت. و در سال 1404 انرژی مصرفی در بخش حمل و نقل به 54 میلیون گیگاژول خواهد رسید که سهم بنزین در بین سایر حاملهای انرژی به تنهایی 69 درصد است. بر اساس سناریو مطلوب و با تکمیل شبکۀ ریلی این مقدار به 44 میلیون گیگاژول کاهش خواهد یافت و جاپای بومشناختی برابر با 11/0 هکتار برای هر فرد؛ یعنی مانند وضعیت فعلی ثابت باقی میماند که این علاوه بر اثرات مثبت زیستمحیطی به لحاظ صرفهجویی اقتصادی ناشی از مصرف بنزین نیز حایز اهمیت است، به طوری که صرفهجویی حاصل از کاهش مصرف بنزین میتواند به تنهایی هزینههای عمرانی و ساختاری شرکت قطار شهری مشهد را توجیه کند.