تاثیر سطوح مختلف مکمل روی (اکسید روی، نانو اکسید روی و روی- متیونین) بر جمعیت پروتوزوآیی و نیتروژن آمونیاکی شکمبه بره‌های نر نژاد بلوچی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری تخصصی،گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران

2 دانشیار، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران

3 استادیار، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه جیرفت، جیرفت، ایران

4 دانشیار، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران

5 دانشیار، گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه زابل، زابل، ایران

doi
10.22034/nfvm.2024.486575.1262
چکیده

عنصر روی برای سلامت و تولید نشخوارکنندگان ضروری می‌باشد. این آزمایش به‌منظور بررسی اثر سطوح مختلف مکمل روی بر جمعیت جنس‌های مختلف پروتوزآ و نیتروژن آمونیاکی شکمبه بر روی ۲۴راس بره نر نژاد بلوچی ( سن ۴-۳ ماه و میانگین وزن ۲± ۲۰ کیلوگرم) در قالب طرح کاملاً تصادفی (چهار تیمار و شش تکرار) به مدت ۷۰ روز (۱۰ روز عادت‌پذیری و ۶۰ روز آزمایش) انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل: ۱) جیره پایه بدون مکمل روی 2) جیره پایه با 100 میلی‌گرم روی به ازاء هر کیلوگرم ماده خشک خوراک به شکل اکسید روی، 3) جیره پایه با 25 میلی‌گرم روی به ازاء هر کیلوگرم ماده خشک خوراک به شکل نانو اکسید روی 4) جیره پایه با 50 میلی‌گرم روی به ازاء هر کیلوگرم ماده خشک خوراک به شکل روی- متیونین، بودند. در پایان دوره از مایع شکمبه برای اندازه‌گیری نیتروژن آمونیاکی و شمارش جمعیت پروتوزوآ استفاده شد. نتایج این پژوهش نشان داد که تیمارهای آزمایشی به‌طور معنی‌داری بر جمعیت پروتوزای شکمبه اثر گذاشت (05/0>P)، تعداد کل پروتوزوا و زیرگونه انتودینیوم و دیپلودینیوم در مایع شکمبه بره‌های تغذیه شده با جیره‌های حاوی مکمل‌های روی بیشتر از گروه شاهد بود. با وجود این، تعداد گونه‌های ایزوتریشا، افریواسکولکس، داسیتریشا و اپیدینیوم تحت تأثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفتند. غلظت نیتروژن آمونیاکی مایع شکمبه به‌طور معنی‌داری) 0۱/0>P) تحت تأثیر افزودن مکمل‌های روی قرار گرفت و در همه تیمارها روند کاهشی داشت. به‌طور کلی می‌توان نتیجه‌گیری کرد که مکمل روی ممکن است سبب افزایش تعداد پروتوزوا و کاهش غلظت نیتروژن آمونیاکی مایع شکمبه بره‌های پرواری شود.