فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

ظرفیت حمل( Ca  ) یکی از پارامترهای لازم در طراحی و بزرگ مقیاس کردن ستون‌های فلوتاسیون است که بر اساس جرم جامد کنسانتره به ازای واحد زمان در واحدی از سطح مقطع ستون تعیین می‌شود. مدل‌های تخمین ظرفیت حمل حباب برای یک فرآیند فلوتاسیون، به طور معمول با استفاده از یک بیان تجربی مبتنی بر اندازه و دانسیته‌ی ذرات کانی قابل شناور با درنظر گرفتن چندین فرض در دامنه‌ی محدودی از داده‌ها حاصل می‌شود. در تعیین ظرفیت حمل بایستی تأثیر متغیرهای عملیاتی نظیر ابعاد ذرات، نرخ جامد پالپ، قطر حباب، نرخ جریان هوا، محتوای جامد پالپ، مقدار کفساز و ارتفاع کف در نظر گرفته شود. در این مطالعه، تأثیر این عوامل بر ظرفیت حمل حباب‌ها در فلوتاسیون ستونی مورد بررسی قرار گرفت. نمونه مورد استفاده در این مطالعه از کنسانتره مدار رافر واحد فلوتاسیون مس سونگون تهیه شد. نتایج نشان داد که با افزایش نرخ جریان  Ca افزایش می‌یابد ولی در در پالپ تا s/cm 1/4 ،با راه‌یابی بیشتر ذرات جامد به ستون سطح بیشتری از حباب‌ها پوشیده شده و نرخ‌های بالاتر ظرفیت حمل کاهش می‌یابد. در سرعت‌های پایین پالپ ورودی، افزایش میزان کف ساز منجر به ظرفیت حمل( cm2.min/g 2/54 )در غلظت کفساز ppm 45 بالاتر شد، ولی در نرخ‌های پالپ بالاتر از s/cm 2/1 ،حداکثر ظرفیت حمل ) Ca افزایش یافت. همچنین نتایج بررسی آزمایش‌ها با به دست آمد. با کاهش ارتفاع کف و افزایش درصد جامد (تا 30 درصد)، ذرات با دانه‌بندی مختلف نشان داد که پالپ ورودی با ابعاد 63-44 میکرون از بالاترین ظرفیت حمل برخوردار است.