فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

تشخیص جابه‌جایی نقاط با استفاده از رادار در پایش پایداری پدیده­های طبیعی مثل دامنه کوه و پدیده­های مصنوعی مانند سدها و دیواره معادن روباز، برای جلوگیری از ضررهای مادی و انسانی اهمیت زیادی دارد. برای تشخیص جابه‌جایی لازم است نقاطی از هدف با پایداری زیاد و جابه‌جایی بسیار کم به‌عنوان نقاط معیار انتخاب شوند. تشخیص نقاط پایدار با استفاده از معیار‌های همدوسی و پاشندگی دامنه بر روی تصاویر راداری بدست آمده، انجام می‌شود. ازاین‌رو روش تشکیل تصاویر می‌تواند در تعیین نقاط پایدار تأثیرگذار باشد. در این مقاله تأثیر دو روش تصویربرداری بُرد-داپلر (RDA) و تصویرسازی معکوس (BPA) در یک رادار دهانه مصنوعی برای تعیین نقاط پایدار با معیارهای مختلف مقایسه شده و نتایج عملی برای یک سایت راداری شامل اهداف گسسته نشان داده شده است. با درنظرگرفتن معیار همدوسی برای تعیین نقاط پایدار با سطح آستانه 9/0، میانگین جابه‌جایی نقاط پایدار بدست آمده از روش تصویربرداری بُرد-داپلر mm18/0 و با روش تصویرسازی معکوس حدود mm09/0 بدست آمده است. این موضوع نشان می‌دهد که روش تصویرسازی معکوس در تشخیص نقاط پایدار با معیار همدوسی بهتر عمل کرده است. از طرف دیگر، با معیار پاشندگی دامنه در تعیین نقاط پایدار، میانگین جابه‌جایی نقاط پایدار حدود mm015/0 و mm040/0 به ترتیب برای روش‌های بُرد-داپلر و تصویرسازی معکوس بدست آمده است. نتایج بدست آمده از این تحقیق می‌تواند در انتخاب روش تصویربرداری مناسب در رادار دهانه مصنوعی برای تعیین جابه‌جایی‌های میلی‌متری اهداف مؤثر باشد.