تخصیص زمان سرکشی بهینه در ردیابی اهداف گروهی تحت معیار حد پایین کرامر رائو بیزی بازگشتی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری ، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایران
2 دانشیار، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایران
3 دانشیار، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایران
4 دانشیار، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایران
doi
چکیده
جهتگیری پرتو با استفاده از جاروب الکترونیکی در رادارهای آرایه فازی، امکان اجرای وظایف متعدد را برای این رادارها تأمین نموده است. این امر مستلزم مدیریت منابع و تخصیص بهینه منابع به هر یک از این وظایف متناسب بادقت و کیفیت موردنظر آنها است. ازآنجاکه رادار از منابع مشترک و محدود برای اجرای وظایف استفاده میکند، مدیریت وظایف و منابع از اهمیت زیادی در عملکرد این رادارها برخوردار است. در سالهای اخیر مدیریت منابع راداری در قالب ردیابی اهداف نقطهای موضوع تحقیق بسیاری از محققین بوده است. این مقاله موضوع مدیریت منابع در ردیابی اهداف گروهی را مدنظر قرار داده است. الگوریتم ارائهشده زمان سرکشی بهینه در ردیابی هدف گروهی را بهعنوان یکی از منابع زمانی رادار با استفاده از تعریف یک مسئله معیار به دست آورده و در چرخه ردیابی هدف گروهی به کار میگیرد. مسئله بهینهسازی، ترکیب وزندار دو بخش درجه اهمیت دقت ردیابی و منابع مصرفی تعریفشده است. با حل مسئله بهینهسازی مطابق با قیود مسئله و تابع هزینه تعریفشده، زمان سرکشی چرخه بعدی به دست خواهد آمد. به دلیل خاصیت بازگشتی حد پایین کرامر رائو بازگشتی، از این معیار برای وزندهی بهدقت ردیابی در تابع هزینه استفاده شده است. اثربخشی روش پیشنهادی با زمان سرکشی بهینه از منظر خطای ردیابی و منابع صرف شده با روش مرسوم زمان سرکشی ثابت مورد مقایسه قرار گرفته است. نتایج شبیهسازی نشان میدهد که در روش پیشنهادی نسبت به انتخاب زمان سرکشی ثابت بین 44 تا 49 درصد کاهش هزینه به همراه خواهد داشت.
