فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

سویه‌های پاتوتیپ اشریشیاکلی شیگاتوکسیژنیک (STEC) باعث بیماری‌های خطرناکی همچون کولیت هموراژیک (HC) و سندرم همولیتیک اورمیک (HUS) در انسان می‌شوند. در حال حاضر، یکی از چالش‌های مهم در کنترل عفونت‌های ناشی از STEC، ردیابی و شناسایی به موقع سویه‌های بیماری‌زا در نمونه‌های محیطی، غذایی و بالینی است. برای این منظور از ژن‌های stx و eae به همراه ژن‌های اختصاصی سروگروپ‌ها در دو پروتوکل استاندارد در اتحادیه اروپا (ISO/TS 13136) و آمریکا (MLG5B.05) استفاده می‌شود. در پژوهش حاضر، به بررسی انواع رپلیکون‌ها و مقایسه آن با سروگروپ‌های مهم بیماری‌زا و سویه‌های stx2 مثبت پرداخته شد تا با شناسایی رپلیکون‌های مهم، بتوان در قدم بعدی از ژن‌های حدت کدشونده بر روی این نوع پلاسمیدها به‌عنوان مارکرهای جایگزین روش‌های ISO/TS 13136 و MLG5B.05 استفاده نمود. بر این اساس، 96 جدایه STEC به دست آمده از میزبان‌های مختلف حیوانی در قالب PCR های تکی و Multiplex PCR ارزیابی شدند. از میان 82 سویه STEC دارای پلاسمید، به‌ترتیب رپلیکون‌های (82/69) FIB با 1/84% ، (82/21) K/B با 6/25% ، (82/11) B/O با 4/13% ، (82/8) P با 7/9% ، (82/6) Y با 3/7% ، (82/3) FIA با 6/3% ، (82/3) I1 با 6/3% و (82/1) L/M با 2/1% بیشترین فراوانی را داشتند. در این مطالعه اگرچه فراوانی پلاسمیدهای FIB قابل توجه بود، اما در مورد سویه‌های بیماری‌زا STEC، ارتباط آنها با پلاسمید K/B نشان داده شد، به‌طوری که بیشترین جدایه‌های STEC دارای الگوی stx2 + eae + ehxA واجد این رپلیکون بودند. بررسی ارتباط نوع پلاسمید با تحت تیپ‌های ژن stx2 و تعیین محتوای ژنتیکی این پلاسمیدها جهت ارزیابی حدت و شناسایی مارکر ژنتیکی احتمالی از محتوای پلاسمیدی پیشنهاد می‌شود.