بررسی آلودگی باکتریایی میگو پرورشی (Litopenaeus Vannamei) در استان بوشهر و اثر فرآیند انجماد بر ویژگی‌های میکروبیولوژیکی و فیزیکوشیمیایی آن

نویسندگان

1 دانش‌آموخته کارشناسی ارشد، گروه علوم و مهندسی صنایع غذایی، واحد صفادشت، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 استادیار، گروه علوم و صنایع غذایی، واحد صفادشت، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

3 استادیار، گروه علوم و صنایع غذایی، واحد صفادشت، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

doi
10.22034/nfvm.2024.441897.1226
چکیده

میگو یکی از منابع غذایی مهم برای انسان است. مسمومیت‌های غذایی ناشی از خوردن مواد غذایی دریایی و میگو به‌عنوان یک خطر مهم جهت سلامتی انسان می‌باشد. لذا هدف از مطالعه حاضر بررسی آلودگی باکتریایی میگو پرورشی پاسفید در استان بوشهر و اثر فرآیند انجماد بر ویژگی‌های میکروبیولوژیکی و فیزیکوشیمیایی آن می‌باشد. تعداد 120 نمونه میگو به‌صورت تصادفی انتخاب و جهت ارزیابی بار میکروبی و وضعیت شیمیایی به آزمایشگاه انتقال داده شد. برای آنالیز داده‌ها از نرم‌افزار SPSS نسخه21 و آزمون مقایسه دانکن در سطح معنی‌دار (05/0P<) استفاده شد. نتایج نشان داد که میزان آلودگی برای اشریشیاکلی 35/13 درصد، سالمونلا 18/14 درصد، استافیلوکوکوس اورئوس 83/45 درصد، لیستریا 83/10 درصد و ویبریو 35/13 درصد بود. آنالیزها نشان داد که بین میکروارگانیسم‌های مختلف و درصد آلودگی ارتباط معنی‌داری وجود نداشت. با توجه به نتایج حاصل آنالیز آماری از 120 نمونه کشت میگو در محیط کشت و نتایج حاصل آن که مورد بررسی قرار گرفت نشان داد، میزان TVN در چهار مورد روش نگهداری با هم تفاوت معناداری داشتند، همچنین کمترین و بیشترین میزان TVN را به‌ترتیب نمونه‌های بسته‌بندی در تونل انجماد و بلافاصله داشتند. نتایج آلودگی به کلی‌فرم نشان داد که میزان بار کلی‌فرم در چهار مورد بررسی کمتر از CFU/g 100 و در محدوده استاندارد (کمتر از CFU/g 100) بودند. با توجه به آلودگی بالایی که تمامی نمونه‌ها به میکروارگانیسم‌های پاتوژن داشتند، بکارگیری مقررات سختگیرانه توسط سازمان‌های نظارتی باید بیش از پیش افزایش یابد تا سلامت مردم و جامعه تضمین گردد.

کلیدواژه‌ها