بررسی دستوریشدگی فعل وجهی vastən در گیلکی
نویسندگان
1 دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت
2 دانشجوی دکترای زبانشناسی، گروه زبانشناسی، دانشکدة ادبیات فارسی و زبانهای خارجی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران
3 استاد، گروه زبانشناسی، دانشکدة ادبیات فارسی و زبانهای خارجی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران
doi
10.22084/rjhll.2020.21850.2041چکیده
افعال وجهی دستهای از افعال کمکی هستند که بازنمایی مفاهیم وجهی را در ارتباط با فعل اصلی به عهده دارند و در اثر رخداد دستوریشدگی، یعنی فرایند تکوین سازههای دستوری، پدید آمدهاند. در این پژوهش برآنیم که به بررسی دستوریشدگی فعل وجهی پررخداد vastǝn (بایستن) در گیلکی از زبانهای ایرانی شاخۀ غربی بپردازیم. از آنجا که گیلکی زبانی است با دادههای تاریخی اندک، ضمن بهرهگیری از اصول هاپر (1991) بهعنوان چارچوب اصلی تحقیق، میزان کارآمدی اصول مزبور را سنجیدهایم و در برخی موارد تحلیلی جایگزین ارائه کردهایم. همچنین در بررسی دادهها مفاهیم ترتیب کلمه، بازتحلیل، قیاس و معنازدایی را به خدمت گرفتهایم. در مقالۀ حاضر، پس از تشریح بنیان نظری تحقیق به تحلیل دادهها پرداختهایم. نتایج نشان میدهد که با احتساب قرضگیری سازۀ دستوری وجهنمای اجبار از فارسی به گیلکی، دو نقشنمای وجهیت گرایش و جزء منفیساز خاص زبان گیلکی است. تغییر در سامانۀ وجه امری، مهمترین نتیجهای است که از رهگذر دستوریشدگی فعل وجهی vastǝn حاصل میشود و موجب متمایز ساختن گیلکی از سایر زبانهای ایرانی میگردد.