فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

اشریشیاکلی یکی از پاتوژن‌های مهم در دامداری است که می‌تواند باعث عفونت‌های جدی در حیوانات و انسان‌ها شود. مگس‌های خانگی به‌عنوان ناقلین بالقوه این باکتری در محیط‌های دامی شناخته می‌شوند. مطالعه حاضر با هدف جداسازی و شناسایی سویه‌های اشرشیاکلی از لارو مگس خانگی در محل نگهداری گوسفندان در منطقه سیستان و بررسی مقاومت آنتی‌بیوتیکی آنها انجام شد. در این مطالعه، 80 جدایه اشرشیاکلی از لارو مگس خانگی جمع‌آوری شده از محل نگهداری گوسفندان در منطقه سیستان جداسازی شدند. شناسایی سروتیپ‌های مختلف با استفاده از PCR انجام شد. مقاومت آنتی‌بیوتیکی جدایه‌ها با استفاده از روش دیسک دیفیوژن مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج شناسایی سروتیپ‌ها نشان داد که 25 جدایه متعلق به سروتیپ O157، 8 جدایه به O25، 12 جدایه به O2، 10 جدایه به O6، 6 جدایه به O1 و 15 جدایه به O4 تعلق دارند، در حالی که بقیه جدایه‌ها شناسایی نشدند. نتایج آزمایش‌های مقاومت آنتی‌بیوتیکی نشان داد که 98٪ از جدایه‌ها به آموکسی‌سیلین، 84٪ به کلرامفنیکل، 80٪ به امیکاسین و سفازولین، 65٪ به جنتامایسین، 21٪ به ایمی‌پنم، 47٪ به تتراسایکلین و 33٪ به سفوتاکسیم مقاوم بودند. این مطالعه نشان‌دهنده تنوع بالا در سروتیپ‌های اشریشیاکلی و وجود سطح بالای مقاومت آنتی‌بیوتیکی در جدایه‌های به‌دست آمده از لارو مگس خانگی در منطقه سیستان است. یافته‌ها تأکید بر نیاز به مدیریت بهینه استفاده از آنتی‌بیوتیک‌ها و کنترل دقیق بهداشت محیط در دامداری‌ها به‌منظور پیشگیری از شیوع مقاومت آنتی‌بیوتیکی و حفظ سلامت عمومی دارند.