ارزیابی ایمنیزایی نانوواکسن مبتنی بر PLGA توکسین بتای کلستریدیوم پرفرنژنس در مدل موشی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تخصصی، گروه پاتولوژی، دانشکده دامپزشکی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استاد، گروه میکروبیولوژی و ایمنولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 دانشیار، بخش ایمنیشناسی، مؤسسه تحقیقات واکسن و سرمسازی رازی، سازمان تحقیقات و ترویج کشاورزی، کرج، ایران
4 استادیار، بخش تولید واکسنهای بیهوازی دامپزشکی، مؤسسه تحقیقات واکسن و سرمسازی راز، ,سازمان تحقیقات و ترویج کشاورزی، کرج، ایران
5 استادیار، گروه میکروبیولوژی و ایمنولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22034/nfvm.2024.473829.1253چکیده
در سالهای اخیر، استفاده از نانوذرات بهعنوان یک استراتژی جدید در تقویت پاسخ ایمنی مورد توجه قرار گرفته است. از توکسینهای پروتئینی غیر دناتوره میتوان برای ایجاد یک پاسخ ایمنی قوی استفاده کرد. هنگامی که این توکسینها با نانوذرات واکنش میدهند، خاصیت سمی خود را از دست میدهند، زیرا نمیتوانند به لیگاندهای خود در سطح سلول متصل شوند. مطالعات نشان میدهد که کمپلکسهای تشکیل شده از نانوذرات و توکسینها میتوانند فرآیند رهاسازی داخلی توکسین را تسهیل کنند. یکی از مهمترین بیماریهایی که توسط این توکسینها ایجاد میشود، اسهال خونی در برههای نوزاد است. نانوذره استفاده شده در این تحقیق پلیلاکتیک کوگلیکولیک اسید(PLGA) میباشد که یکی از توسعهیافتهترین پلیمرهای زیستتخریبپذیر است. هدف از این تحقیق جداسازی و تخلیص توکسین بتاکلستریدیوم پرفرنژنس و ایجاد کمپلکس آن با نانوذره PLGA و تولید یک ساختار غیر توکسیک است. پاسخ ایمنی پس از تزریق این نانوتوکسوئید در حیوان هدف مورد ارزیابی قرار گرفت. سنجش توکسین بهطور درونتن (LD50) و برونتن توسط تکنیک سدیم دودسیل سولفات(SDS psge) در هر مرحله انجام شد. در این بررسی آنتیژن توکسین بتا مبنای تهیه کاندید نانوتوکسوئید با فرمولاسیون نانوذره قرار گرفت. تأثیر فرمولاسیون نانوذره حاوی آنتیژن بتا در ایجاد پاسخ ایمنی روی مدل حیوانی (موش NIH) مورد ارزیابی قرار گرفت. یافتهها نشان دادند که نانوذره PLGA را میتوان برای طراحی و ساخت نانوواکسن توکسوئیدی که حاوی توکسین باشد مورد استفاده قرار داد و از آن بهمنظور سیستمهای اتصال آنتیژن در زمینههای مختلف استفاده کرد.
