بررسی آلودگی به آفلاتوکسین B1 و اکراتوکسین A در برنج و ذرت عرضه شده در شهرستان بندرعباس
نویسندگان
1 گروه بهداشت مواد غذایی، گروه بهداشت مواد غذایی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران
2 گروه بهداشت مواد غذایی، گروه بهداشت مواد غذایی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران
3 گروه بهداشت مواد غذایی، گروه بهداشت مواد غذایی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران
doi
10.22038/jreh.2025.27119چکیده
زمینه و هدف: امروزه، مایکوتوکسینها بهعنوان آلایندههای حیاتی در نظر گرفته میشوند و اهمیت ایمنی مواد غذایی را برای سلامت انسان برجسته میکنند. تهاجم قارچهای سمی و تولید مایکوتوکسینها بسیار متغیر است و به آب و هوا، محصول زراعی و شیوه ذخیره سازی بستگی دارد. هدف از این مطالعه بررسی وجود آفلاتوکسین B1 و اکراتوکسین A در برنج و ذرت عرضه شده در شهرستان بندرعباس بود.مواد و روش ها: ابتدا 96 نمونه شامل 48 نمونه ذرت و 48 نمونه برنج از محل های عرضه نمونه گیری و به آزمایشگاه انتقال داده شد. از آزمون های آماری Indipendent sample t.test و ANOVA و تست Duncan برای مقایسه میانگین ها و از آزمون کای دو (Chi-Square) برای مقایسه درصد فراوانی ها استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد تمامی نمونه های ذرت و برنج به آفلاتوکسین B1 و اکراتوکسین A آلوده بودند؛ اما هیچ کدام از نمونه ها، آلودگی فراتر از استاندارد ایران را نداشتند. میانگین آلودگی برای ذرت و برنج به آفلاتوکسین B1 2/79 و 3/21 میکروگرم بر کیلوگرم و میانگین آلودگی برای ذرت و برنج به اکراتوکسین A بهترتیب 33/57 و 3/01 میکروگرم بر کیلوگرم بود. آنالیزهای آماری نشان داد اختلاف آماری بین میزان آلودگی به آفلاتوکسین و اکراتوکسین در بین نمونه های غذایی مختلف وجود نداشت.نتیجه گیری: قرار گرفتن در معرض مایکوتوکسین ها در موادغذایی مختلف، اجتناب ناپذیر است و نگرانی ها در مورد اثرات سلامتی آنها در حال افزایش است. نتایج پژوهش حاضر نشان داد که مصرف ذرت و برنج های عرضه شده در شهرستان بندرعباس نمی تواند مخاطرات نگران کننده ای برای سلامت مصرف کننده ایجاد کند.