تعیین میزان حدت و تغییرات هیستوپاتولوژی بسنوتیا بسنویتی در تخممرغ جنیندار
نویسندگان
1 استادیار، گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران
2 دانشآموخته، دانشکده دامپزشکی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران
3 استادیار، گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران
4 دانشآموخته، گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22034/nfvm.2023.400320.1188چکیده
بسنوتیازیس یک بیماری مزمن تا شدید و بهطور معمول غیر کشنده در گاو است که توسط تکیاخته بسنوتیا بسنویتی ایجاد و سبب تظاهرات جلدی و سیستمیک شدید میشود. ایزوله Bb-Ger1 از مؤسسه تحقیقات واکسن و سرمسازی رازی تهیه شد و ابتدا در محیط کشت با رده سلولی (MARC 145) تکثیر و سپس با استفاده از لام نئوبار شمارش شد، هفت گروه دهتایی از تخممرغهای جنیندار استاندارد نژاد Ross 308 از مؤسسه تحقیقات علوم دامی ایران تهیه و در روز نهم هچینگ تخممرغها به گروههای اول تا ششم بهترتیب رقتهای (ده، صد، هزار، ده هزار، صد هزار، یک میلیون) از تاکیزوئیتهای انگل به میزان 200 میکرولیتر و گروه هفتم بهعنوان گروه شاهد فقط با PBS استریل تلقیح شدند. تخممرغها روزانه بررسی و نمونههای بافتی از مغز، قلب، کبد، و پوست در فرمالین 10 درصد نگهداری و جهت بررسی هیستوپاتولوژی مورد ارزیابی قرار گرفت. مرگ و میر جنینها در گروههای دریافت کننده انگل تفاوت معنیداری با گروه کنترل داشت (P<0.05) و تلفات جنینها و شدت ضایعات بافتی در گروههای مختلف وابسته به دوز انگل نبوده و تفاوت معنیداری با هم نداشتند (P>0.05). ضایعات هیستوپاتولوژی در بافتهای مختلف شامل پرخونی، خونریزی، سلولهای آماسی و نکروز مشاهده شد. مطالعه حاضر نشان داد که تخممرغ جنیندار نمیتواند محیط مناسبی برای رشد و تکثیر انگل بسنوتیا بسنویتی باشد.