سنتزپژوهی برنامه درسی یادگیری ترکیبی مبتنی بر آموزش وارونه
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری برنامهریزی درسی، دانشگاه آزاد اسلامی، تربت حیدریه، ایران
2 گروه علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، تربت حیدریه، ایران
3 گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
4 گروه علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، تربت حیدریه، ایران
doi
10.48310/pma.2023.3460چکیده
توجه به رویکردهای نوین در آموزش نقش مهمی در رفع چالشهای موجود آموزشی دارد. رویکرد آموزش ترکیبی، الگویی نوین در آموزش است که به تلفیق رویکرد مجازی و سنتی در آموزش میپردازد از سویی روش تدریس معکوس نیز به عنوان مدلی نوین در آموزش به شمار میآید. لذا هدف پژوهش حاضر شناسایی ابعاد و مؤلفههای الگوی برنامه درسی آموزش ترکیبی مبتنی بر روش تدریس معکوس میباشد. رویکرد پژوهش حاضر کیفی و روش آن سنتزپژوهی است. جامعه پژوهش کلیه مقالاتی هستند (124 مقاله) که از سال 2005 میلادی و 1390 شمسی تاکنون در مورد الگوی برنامهدرسی موزش ترکیبی مبتنی بر روش تدریس معکوس در پایگاههای تخصصی و علمی ارائه شدهاند. نمونه پژوهش 34 مقاله است که این تعداد بر اساس پایش موضوعی، اشباع نظری دادهها و به صورت هدفمند انتخاب شدهاند. دادههای پژوهش از تحلیل کیفی اسناد مورد مطالعه، گردآوری شدهاند. با تجزیه و تحلیل دادهها، مولفهها و شاخصهای الگوی برنامه درسی آموزش ترکیبی مبتنی بر روش کلاس معکوس در 10 بُعد، 42 محور و 136 مقوله شامل ابعاد ویژگیهای فراگیران، ویژگی معلم، رویکردهای یاددهی-یادگیری، محتوا، محیط، عوامل زمینهای، ویژگیهای ارزشیابی، مزایا، الزامات و چالشها و موانع شناسایی شدند.