ارزیابی میزان شیوع، مقاومت آنتیبیوتیکی و فراوانی ژنهای fljb و rfljb سالمونلا تیفیموریوم در لبنیات صنعتی و سنتی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تخصصی بهداشت مواد غذایی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران
2 استاد، گروه بهداشت مواد غذایی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران
3 دانشجوی دکترای تخصصی بهداشت مواد غذایی، گروه بهداشت مواد غذایی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران
doi
10.22034/nfvm.2024.405215.1194چکیده
سالمونلا از پاتوژنهای گرممنفی است که حضور آن در مواد غذایی سبب کاهش کیفیت تولید و رخداد گاستروانتریت در انسان میشود. شیوع سالمونلا در فراوردههای لبنی و مقاومت آنتیبیوتیکی این باکتری از بحرانهای کنونی میباشد. هدف از مطالعه حاضر بررسی شیوع سالمونلا تیفیموریوم در لبنیات سنتی و صنعتی عرضه شده در شهرستان شهرکرد و مقاومت آنتیبیوتیکی جدایهها است. در این مطالعه تعداد 140 نمونه از لبنیات سنتی و صنعتی مختلف جداسازی و در شرایط سترون به آزمایشگاه بهداشت مواد غذایی انتقال و نمونهها جهت جداسازی باکتری توسط روشهای استاندارد، مورد ارزیابی قرار گرفتند و مقاومت جدایهها به روش Disk diffution انجام گرفت. نتایج نشان داد که از مجموع 60 نمونه لبنیات صنعتی 2 نمونه (33/3 درصد) و از 80 نمونه لبنیات سنتی 38 نمونه (5/47 درصد) به سالمونلا آلوده بودند که بیشترین آلودگی مربوط به کشک صنعتی (42/6 درصد) و سپس کره و پنیر سنتی (71/5 درصد) بود، همچنین بیشترین میزان مقاومت مربوط به سولفامتاکسازول (71 درصد) و کمترین مقاومت مربوط به آموکسیکلاو (50 درصد) بود. نتایج این مطالعه نشان داد که ردیابی باکتری به روش PCR نسبت به سایر روشهای سنتی ارجحیت داشته و با توجه به رخداد بالای مقاومت آنتیبیوتیکی جهت درمان گاستروانتریت ناشی از سالمونلا، استفاده از آنتیبیوتیک جهت درمان باید به حداقل برسد.