بررسی تطبیقی ویژگی تکرار در گفتمان سالمندان آلزایمری و عادی
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای زبانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه، کرمانشاه، ایران
2 دانشیار گروه زبان و ادبیات انگلیسی و زبانشناسی، دانشکده زبان و ادبیات، دانشگاه کردستان، سنندج، کردستان، ایران
3 دانشیار گروه زبانشناسی، دانشکده ادبیات و زبانهای خارجی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران
doi
10.22084/rjhll.2021.22036.2044چکیده
در پژوهش حاضر به بررسی تطبیقی ویژگی تکرار در گفتمان سالمندان مبتلابه زوال عقل نوع آلزایمر و عادی کُرد زبان پرداخته شده است. جامعۀ آماری این پژوهش شامل 20 نفر (10 نفر بیمار آلزایمری و 10 نفر سالمند سالم) است که به لحاظ معیارهای شمول همتا شدهاند. مصاحبهها با آزمودنیها ثبت و آوانویسی شده و دادهها بر اساس مدل گفتمانی دایجکسترا و همکاران (2004) کدگذاری شدند و با استفاده از نرمافزار آماری تی مستقل نتایج آماری مشخص گردید. یافتهها تفاوت معناداری (001/0=P) بین دو گروه افراد بیمار و افراد سالم در خصوص تکرار واژه نشان داده است، اما از منظر تکرار عبارت تفاوت بین دو گروه معنادار نبود (006/0=P). همچنین، در خصوص متغیر جنسیت در قیاس بین خانمها و آقایان افراد بیمار و عادی در میزان تکرار واژه تفاوت معناداری یافت نشد. در پایان، نتایج نشان داد که در گفتمان افراد آلزایمری کٌرد زبان، تکرار واژه بهعنوان یکی از ویژگیهای اختلال گفتمان از فراوانی قابلتوجهی برخوردار است.