تاثیر پرتوتابی گاما بر بار باکتریایی و ازت کل فرار در گوشت ماهی قزل‌آلای رنگین‌کمان تحت شرایط یخچالی

نویسندگان

1 دانش‌آموخته دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران

2 دانشیار، گروه بهداشت مواد غذایی، دانشکد ه دامپزشکی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران

3 استادیار پژوهشکده کشاورزی هسته‌ای، پژوهشگاه علوم و فنون هسته‌ای، سازمان انرژی اتمی، کرج، ایران

doi
10.22034/nfvm.2023.390507.1181
چکیده

آبزیان از جمله ماهی‌ها همواره جز فسادپذیرترین منابع پروتئینی بوده‌اند. برای افزایش مدت زمان نگهداری این منابع راه‌های زیادی از جمله پرتوتابی وجود دارد. در این مطالعه اثر پرتوتابی با پرتو گاما روی بار میکروبی و میزان کل ازت فرار گوشت ماهی قزل آلای رنگین کمان (Oncorhynchus mykiss) مورد بررسی قرار گرفت. در ابتدا گوشت این گونه ماهی با دزهای 5/1، 5/2 و 5/3 کیلوگری پرتوی گاما پرتوتابی شده و متعاقباً به یخچال در دمای 4 درجه سلسیوس منتقل گردید. طی روزهای اول، هفتم و چهاردهم پس از پرتوتابی (پس از انتقال به یخچال) میزان کل باکتری و میزان ازت کل فرار مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که با استفاده از دزهای مختلف پرتوتابی گاما میزان بار میکروبی و میزان ازت کل فرار تا حد زیادی کاهش می‌یابد. در بین دزهای پرتوتابی شده دز 5/3 کیلوگری بیشترین کاهش این شاخص‎ها را نشان داد، اما با توجه به این که بین گروه 5/2 و 5/3 کیلوگری اختلاف آماری معنی داری وجود نداشت، دز 5/2 کیلوگری به‌عنوان دز مناسب برای پرتوتابی ماهی قزل‌آلای رنگین کمان و نگهداری متعاقب آن در شرایط یخچالی پیشنهاد شد.