فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در محیط‌هایی که استفاده از نیروی انسانی یا وسایل نقلیه دشوار است، شبکه‌های مبتنی بر گره‌های پروازی و فاقد زیرساخت، از نظر زمان و هزینه‌ی راه‌اندازی، انتخابی کارآمد هستند. برای رسیدن به نتایج معتبر در بررسی عملکرد شبکه‌های اقتضایی پروازی، به پروتکل‌ها و مدل‌های دقیقی نیاز است. در این مقاله، برای مدل کردن حرکت سه‌بعدی گره‌های پروازی، از مدل حرکتی حافظه‌دار گاوس-مارکوف استفاده می‌شود؛ اثر دو متغیر اصلی این مدل، یکی پارامتر تنظیم‌کننده، آلفا، که بیانگر مقدار حافظه‌ی موجود در هنگام به‌روزرسانی متغیرها بوده و دیگری گام‌های زمانی که بیانگر نرخ به‌روزرسانی متغیرها است، بر روی الگوی حرکتی گره‌ها بررسی و متعاقب آن عملکرد شبکه ارزیابی می‌شود. همچنین دو پروتکل مسیریابی OLSR و AODV که به‌ترتیب از دو رویکرد مبتنی بر جدول و مبتنی بر تقاضا هستند، در نظر گرفته می‌شوند. نتایج نشان می‌دهد که با افزایش و تصادفی شدن الگوی حرکتی گره‌ها، کیفیت عملکرد هر دو نوع پروتکل از نظر هر دو معیار متوسط تاخیر و نسبت بسته‌های دریافتی افت می‌کند. برای مقادیر کوچک آلفا (α< 0.6) و با به‌روزرسانی متناوب متغیرها، متوسط تاخیر تقریباً ثابت می‌ماند؛ همچنین برای کلیه‌ی مقادیر ، نسبت بسته‌های دریافتی با افزایش سرعت (از 5 به 30 متر بر ثانیه) کاهش می‌یابد. از طرفی با افزایش تعداد گره‌های پروازی، عملکرد پروتکل مبتنی بر تقاضا از نظر این معیار بهبود می‌یابد؛ اما با توجه به افزایش حجم پیام‌های کنترلی در شبکه، این بهبود عملکرد در چگالی بالاتر (15 گره) برای پروتکل OLSR مشاهده نمی‌شود.