فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

طراحی آرایه‌های تنک که می‌توانند الگوهای تشعشعی مورد نظر را با حداقل تعداد عناصر ایجاد کنند، یک حوزه تحقیقاتی مورد علاقه است. مسئله سنتز آرایه‌های تنک را می‌توان با محدودیت‌های مناسب بر روی اندازه‌ی تعداد عضوهای فضای حل، یعنی نُرم صفر وزن‌های عناصر آرایه مدلسازی کرد، اما چنین محدودیت غیرمحدبی، نیاز به حل مسئله چند جمله‌ای غیرتصادفی سخت دارد. ایده‌های جالبی برای آرام‌سازی محدودیت ذکر شده به صورت محدب پیشنهاد شده است. یک راه حل ممکن بر اساس حداقل‌سازی نُرم یک است؛ الگوریتم‌ استفاده شده در اینجا، ابتدا الگوی تشعشعی بهینه را با استفاده از بهینه‌سازی محدب تعیین می‌کند، سپس با استفاده از وزن‌دهی مجدد نرم یک، آرایه پراکنده را با حذف آن دسته از عناصری که وزن تقریبا صفر دارند، بدست آورده و موقعیت المان‌ها را به صورت بهینه مشخص می‌کند؛ در نتیجه با حل مشکل عدم تحدب مسئله، راه‌حل بهینه با زمان محاسباتی معقول ارائه می‌شود. هدف روش بهینه‌سازی ارائه شده، به حداقل رساندن تعداد عناصر، رعایت قیود مربوط به الزامات الگوی تشعشعی و کاهش زمان محاسبه است. این تحقیق در مطالعه موردی خود، توانسته با تنظیم پارامتر‌های مربوطه از جمله DRR، γ و ε، آرایه ۱۱×۱۱ (۱۲۱ عنصر) را به ۴۲ (با افزایش حداکثر سطح گلبرگ فرعی) و ۳۷ عنصر (با افزایش پهنای گلبرگ اصلی) تنک‌سازی کند.