بررسی اثر ضد قارچی عصاره گل بیدمشک (Salix egyptica) بر قارچ مالاسزیا پکی‌درماتیس (ATCC 10231) و مقایسه‌ی آن با کلوتریمازول

نویسندگان

1 دانش‌آموخته دکتری دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران

2 استادیار، گروه قارچ‌شناسی، دانشکده دامپزشکی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران

doi
10.22034/nfvm.2022.361733.1155
چکیده

مالاسزیا پکی‌درماتیس به‌عنوان یک مخمر فرصت‌طلب، برروی پوست انسان و حیوان به ‌صورت فلور طبیعی وجود دارد و در صورت ضعف سیستم ایمنی ایفای نقش می‌کند. گل بیدمشک (Salix egyptica) دارای خاصیت آنتی‌اکسیدانی، کاهنده کلسترول و نیز برای درمان درد و التهاب مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این مطالعه اثر مهاری عصاره‌ی آبی، اتانولی و متانولی گل این گیاه بر مالاسزیا پکی‌درماتیس مورد بررسی قرار گرفت. این مخمر از مرکز کلکسیون میکروبی شهریار با کد مشخصه (ATCC 10231) تهیه گردید. در این مطالعه تجربی، از گل بیدمشک با دستگاه سوکسله، عصاره‌های آبی، اتانولی و متانولی تهیه گردید. روش انتشار دیسک و چاهک، تعیین حداقل غلظت بازدارندگی از رشد (MIC) و تعیین حداقل غلظت کشندگی (MFC)، جهت ارزیابی اثرات ضد قارچی این عصاره‌ها بر مالاسزیا پکی‌درماتیس در آزمایشگاه مورد بررسی قرار گرفت. میانگین میزان حداقل غلظت بازدارندگی (MIC) برروی قارچ مالاسزیا پکی‌درماتیس برای عصاره اتانولی 103×3/8، برای عصاره متانولی 104×2/1 و برای آبی 104×4/1میکروگرم بر میلی‌لیتر تعیین شدند. میانگین میزان حداقل غلظت کشندگی (MFC) در عصاره اتانولی 104×8/20، برای عصاره متانولی104×6/1 و برای عصاره آبی 104×5 میکروگرم بر میلی‌لیتر تعیین شدند. بر اساس نتایج این مطالعه، عصاره‌های الکلی و آبی گل بیدمشک دارای فعالیت ضد مالاسزیا پکی‌درماتیس می‌باشد. با این وجود از کلوتریمازول ضعیت‌تر می‌باشند.