مقایسه روشهای متداول در تشخیص تکیاختههای خونی نشخوارکنندگان منطقه سیستان، ایران
نویسندگان
doi
10.22034/nfvm.2023.378279.1167چکیده
تیلریوزیز و آناپلاسموزیز در جمعیت نشخوارکنندگان بومی منطقه سیستان بسیار شایع میباشند. بابزیوزیز گاوان اگرچه با شیوعی بسیار کمتر ولی در منطقه قابل رؤیت است. همچنین بیماری سورا با عاملیت تریپانازوما اوانسی جمعیت قابل توجهی از شترهای منطقه را رنج میدهد. مطالعه حاضر با هدف بررسی و مقایسه روشهای متداول در تشخیص این اجرام عفونی با تکیه بر روشهای بالینی، رنگآمیزی گیمسا و تکنیکهای مولکولی طراحی و در طول یک بازه زمانی 5 ساله (1397- 1392) انجام پذیرفته است. نمونه خون تعداد 636 راس گاو، 80 راس گوسفند و 213 نفر شتر با هدف ردیابی اجرام عفونی ذکر شده با استفاده از رنگآمیزی گیمسا و همچنین انواع تکنیکهای مولکولی مورد بررسی قرار گرفتند. همچنین تشخیص درمانگاهی این بیماریها مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج حاضر نشانگر این است که روشهای تشخیصی مولکولی بهطور معناداری از حساسیت و ویژگی بیشتری نسبت به سایر روشها بهرهمند هستند ولی این موضوع بیانگر ارجحیت آنها در تشخیص نیست بلکه هر کدام از روشهای تشخیصی مطالعه شده دارای مزایا و معایب خاص خود هستند که کاربرد هر روش بر اساس نوع انگل، نوع میزبان و شرایط حاکم بر منطقه سیستان بهطور مفصل مورد بحث قرار گرفته است.