بررسی علت تنوع ساختواژی در صفات فاعلی زبان فارسی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زبان شناسی دانشگاه فردوسی مشهد
2 استاد گروه زبان شناسی دانشگاه الزهرا
3 دانشیار گروه زبان شناسی دانشکاه فردوسی مشهد
doi
10.22084/rjhll.2021.23807.2124چکیده
هدف مقالۀ حاضر بررسی تنوع ساختواژی در ساخت صفت فاعلی فارسی است. برای این منظور ابتدا الگوهای ساختواژی صفت فاعلی ارائهشده در آثار پژوهشگران پیشین جمعآوری شد و مورد نقد قرارگرفت. سپس برای رفع نقایص تحلیلهای پیشین، صفت فاعلی در چارچوب رویکرد تازهی"ساخت و تعبیر" ارائه شد چرا که مشخص شد علت تنوع ساختواژی در صفت فاعلی، نقشآفرینی کاربرد به عنوان اساس مفهومسازی در زبان است؛ بدین معنا که گوینده با بهرهگیری از کاربرد و ایجاد تعامل میان آن با معنا، یک ساخت تازه خلق و شنونده در یک رابطۀ کلامی، آن ساخت را تعبیر میکند و بدین گونه مفهومسازی صورت میگیرد. در تمام الگوها، فاعلیت معنای محوری است اما هر بار گوینده بخشی از توان منظوری خود را با آن پیوند میزند و صورت متفاوتی را با معنای تازهای به شکل یک ساخت متفاوت تولید میکند، طوریکه ساخت نو ضمن حفظ معنای محوری خود، کارکرد جدید هم مییابد.