روند بین المللی سازی برنامه های درسی با رویکرد آموزش از دور در آموزش عالی ایران
نویسندگان
1 دانشیار گروه علوم تربیتی دانشگاه پیام نور
2 دانشجوی دکتری برنامه ریزی آموزش از راه دور
3 دانشیار مطالعات برنامه ریزی درسی در آموزش عالی دانشگاه شهید بهشتی
4 استادیار گروه علوم تربیتی
doi
چکیده
این مطالعه، با رویکردی توصیفی- پیمایشی، با هدف بررسی روند و ابعاد فرایند بین المللی سازی برنامههای درسی با رویکرد آموزش از دور، در آموزش عالی ایران، ضمن بررسی دلایل ضرورت این امر، به شناسایی عوامل، شرایط، منابع، امکانات، تنگناها، فرصتها و راهبردهای مناسب برای آن پرداخته است. در این راستا با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای – طبقه ای و استفاده از فرمول ککران، 543 نفر از اساتید و دانشجویان ایرانی و خارجی در 5 دانشگاه شهر تهران به تکمیل پرسشنامه ای در طیف لیکرت مرکب از 8 پرسش و 96 گویه پرداخته اند. پس از تحلیل داده ها با استفاده از آزمونهای آماری t تک گروهی، رتبه بندی فریدمن و تحلیل واریانس، بر اساس نتایج، برای همگامی با روند جهانی شدن و شناساندن فرهنگ و تمدن ایرانی به جهانیان، بین المللی سازی برنامههای درسی در آموزش عالی امری ضروری است و رویکرد آموزش از دور، به واسطهی انعطافپذیری بالا و گذر از مرزهای جغرافیایی، سیاسی، اقتصادی و فرهنگی، میتواند راهبردی اثر گذار در این فرایند بشمار رود. از مهمترین عوامل اثر گذار بر موفقیت فرایند بین المللی سازی برنامههای درسی با رویکرد آموزش از دور در آموزش عالی ایران، میتوان به گسترش همکاری های بین المللی دانشگاهها، گسترش استفاده از زبان بین المللی در تدریس، تجدید نظر در قوانین جاری و شفاف سازی آنها، توسعهی منابع مالی، انسانی و زیر ساختهای تکنولوژیک لازم، بهره برداری از فرصت تشابهات فرهنگی و تعداد زیاد متقاضیان ادامه تحصیل در سطح منطقه، انتخاب موضوع-های درسی مناسب و لحاظ کردن رویکرد تبدیل شونده در عناصر برنامه درسی یا تغییر در پارادایم های فکری یاددهندگان و یادگیرندگان به واسطه تغییر اساسی در آنچه تدریس میشود و چگونگی تدریس آن اشاره کرد.