مسئولیت در قرارداد های رایانش ابری
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، دانشکده علوم انسانی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استادیار، گروه حقوق تجارت بین الملل، دانشکده علوم انسانی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 استادیار، گروه حقوق خصوصی، دانشکده علوم انسانی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22034/ejs.2024.457390.1795چکیده
زمینه و هدف: تولید و عرضه بی حد و حصر دادهها و اطلاعات در فضای اینترنت سبب گردیده، تقاضا جهت ذخیرهسازی و پردازش دادهها بیشتر شود. همین امر بحث مسئولیت در قراردادهای رایانش ابری را به یک موضوع مهم مبدل ساخته است. در همین راستا هدف مقاله حاضر بررسی مسئولیت در قراردادهای رایانش ابری است.مواد و روشها: مقاله حاضر توصیفی تحلیلی است. مواد و دادهها نیز کیفی است و از فیشبرداری در گردآوری مطالب و دادهها استفادهشده است.ملاحظات اخلاقی: در این مقاله، اصالت متون، صداقت و امانتداری رعایت شده است.یافتهها: یافتهها نشان داد ارائه کنندگان خدمات ابری با توجه به موضوع قرارداد ابری، در قبال حفظ و نگهداری دادههای مشتریان در موارد 1.خسارت ناشی از سهل انگاری 2.خسارتهای ناشی از نقض تعهدات قراردادی قابل پیش بینی 3. خسارتهای عمدی مسئولیت دارند. در واقع، این تعهد تا جایی است که نقض دادهها ناشی از عوامل بیرونی نباشد.نتیجه: قانونگذار میبایست به صورت مشخص موضوع سلب مسئولیت را در خصوص خسارت عمدی یا ناشی از تعدی و تفریط ممنوع نماید. در انتها و با فرض ایراد خسارت و مسئولیت ارایه دهنده خدمات به یکی از مکانسیمهای رایج جبران خسارت در صنعت ابری به نام خدمات اعتباری رسیدیم؛ که هر چند در قراردادهای ابری به عنوان راهی در جهت حفظ منافع مشتریان مطرح میگردد اما به نظر میرسد که این سیستم در واقع مانعی برای مطالبه خسارت یا فسخ توسط مشتریان میباشد.