فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

Pseudomonas aeruginosa یک باکتری میله‌ای گرم‌منفی و هوازی است که باعث عفونت در دستگاه ادراری، سیستم تنفسی، غشای میانی پوست، بافت‌های نرم، باکتریمی و غیره می‌شود. سفتولوزان- تازوباکتام (C/T) یک آنتی‌بیوتیک مؤثر در کنترل این باکتری می‌باشد. اما اخیراً گزارش‌هایی مبنی بر ظهور سویه‌های مقاوم نسبت به این آنتی‌بیوتیک چالشی جدی را در راه مبارزه با عفونت‌های ناشی از P. aeruginosa ایجاد کرده است. ژن ampC یکی از ژن‌های اصلی سنتز بتالاکتاماز می‌باشد. مطالعات نشان داده سفتولوزان-تازوباکتام نفوذپذیری غشای خارجی بهتر و پایداری بیشتری در برابر ampC  بتالاکتاماز کروموزومی نسبت به سایر آنتی‌بیوتیک‌های بتالاکتام دارد. با توجه به اهمیت ژن ampC در فرایند مقاومت باکتری P. aeruginosa به آنتی‌بیوتیک ترکیبی سفتولوزان- تازوباکتام شبکه هم‌بیانی ژن ampC بازسازی شده و فرایند بروز مقاومت مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. تعداد 31 ژن در فرایند بتالاکتامازی در باکتری P. aeruginosa با ژن ampC همبستگی نشان دادند. آنالیزهای توپولوژی شبکه نشان داد به‌ترتیب پنج ژن ampC، ampD، poxB، ampR و nagZ بالاترین اهمیت را در شبکه دارا می‌باشند. ژن ampC با 16 ارتباط، بالاترین تعداد ارتباط مستقیم با سایر ژن‌های موجود در شبکه را دارا بود. تعداد هشت فرایند سلولی بالاترین تعداد نماینده را در میان ژن‌ها دارا بودند. بر اساس آنالیز آماری فرایندهای سلولی معنادار در میان ژن‌های مورد مطالعه، به نظر می‌رسد ارتباط مستقیمی بین متابولیسم پیروات و مقاومت در برابر آنتی‌بیوتیک‌های بتالاکتام وجود داشته باشد. نتایج نشان داد ژن اصلی مقاومت در برابر آنتی‌بیوتیک سفتولوزان-تازوباکتام ampC می‌باشد. علی‌رغم اینکه مطالعات نشان داده دو ژن  poxA و poxB تأثیر قابل توجهی در مقاومت باکتری P. aeruginosa ندارند. اهمیت این دو ژن در شبکه بازسازی شده تاکید می‌کند که مطالعات بیشتری بر روی آنها صورت گیرد.