بررسی خواص تریبولوژیکی تارگت‌های نانوکامپوزیتی روی/نانواکسیدروی تولیدشده با فرآیند پاشش‌سرد

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری فناو ر ی نانو، دانشگاه تربیت مدرس، تهران

2 استاد، مهندسی متالورژی ، دانشگاه تربیت مدرس، تهران

3 دانشج وی دکتری متالورژ ی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران

4 استاد مهندسی متالورژی، دانشگاه برونل لندن، لندن

doi
10.22068/jstc.2019.105533.1531
چکیده

در این پژوهش پوشش‌های نانوکامپوزیتی روی/اکسیدروی به‌عنوان تارگت‌های کندوپاش با استفاده از فرآیند پاشش‌سرد، تولید شد. پودرهای نانوکامپوزیتی با درصدهای وزنی مختلف 25، 50 و 75 از نانوذرات اکسیدروی با استفاده از فرآیند آسیاکاری مکانیکی، تولید شده و با سامانه پاشش سرد، در فشار 15 بار گاز نیتروژن و دمای 150 درجه‌سانتیگراد، از فاصله 35 میلی‌متری بر بسترهایی از مس خالص پاشیده شد. موروفولوژی پودرهای کامپوزیتی با استفاده از میکروسکوپ الکترونی عبوری، و سطح سایش، ریزساختار ایجادشده و براده‌های سایش، با استفاده از میکروسکوپ‌ الکترونی روبشی مطالعه شد. اثر افزایش درصدوزنی نانوذرات اکسیدروی بر میزان مقاومت به سایش پوشش‌ها، استحکام چسبندگی و زبری سطح، مورد بررسی قرار گرفت. استحکام چسبندگی پوشش‌ها، با استفاده از آزمون خمش سه‌نقطه‌ای و زبری سطح پوشش‌ها، با بهره‌گیری از دستگاه زبری‌سنج بررسی شد. نتایج نشان داد که با افزایش میزان نانوذرات، به‌دلیل شکستن و خرد شدن ذرات بزرگ‌تر و همچنین عدم اتصال مناسب ذرات سخت تقویت کننده با زمینه، ضمن کاهش زبری سطح، میزان ضریب اصطکاک، ابتدا کاهش و سپس افزایش می‌یابد؛ در حالی‌که استحکام چسبندگی، ابتدا با افزایش و سپس با کاهش روبروست. همچنین مشخص شد به‌دلیل افزایش ذرات سرامیکی، مکانیزم سایش، از حالت سایش چسبان به‌حالت سایش خراشان تغییر می‌کند.