سنگ شناسی سنگ های آذرین الیگوسن لاله زار در جنوب شرق کمربند ماگمایی ساوه- نایین- جیرفت
نویسندگان
1 گروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
2 گروه زمین شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
doi
10.22067/econg.2024.1124چکیده
سنگهای آذرین لالهزار در جنوبشرق ایران و در بخش جنوبشرقی کمربند ماگمایی ساوه- نایین- جیرفت واقع شدهاند. در این پژوهش، سنسنجی U-Pb زیرکن، دادههای زمینشیمیایی و ایزوتوپی Sr-Nd سنگ کل بر روی سنگهای گرانیتوئیدی (گرانودیوریت و گرانیت) و آتشفشانی انجامشد. کانی های اصلی گرانودیوریت ها و گرانیت شامل کوارتز، پلاژیوکلاز، آلکالی فلدسپار، بیوتیت و آمفیبول با درصد متفاوت است. سنسنجی U-Pb زیرکن نشان میدهد که جایگزینی توده گرانیتی در 28 میلیون سال قبل با جایگیری توده گرانودیوریتی در 24 میلیون سال قبل ادامهیافته است. این سنگها دارای تهیشدگی در Nb و Ti و غنیشدگی در عناصر نادر خاکی سبک و عناصر لیتوفیل بزرگ یون هستند. ویژگیهای زمینشیمیایی آنها با ماگماتیسم کالکآلکالن معمولی (نسبت Sr/Y) (تقریباً <55)، ناهنجاریهای منفی Eu (3/6-1/0 Eu/Eu*=) تشکیل آنها را در کمربند مرتبط با کوهزایی نشان میدهد. نتایج زمینشیمیایی و ایزوتوپی نشان میدهد که احتمالاً ذوببخشی پوسته زیرین جوان (آمفیبولیت) با ضخامت کم با منشأ گوشتهای به ارث رسیده در یک زون فرورانش در منشأ این سنگها نقشداشته است.