افغانستان و خط لوله تاپی: بررسی دینامیسم ژئوپلیتیک
نویسندگان
1 گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه گیلان. رشت. ایران
2 هیات علمی گروه علوم سیاسی و روابط بینالملل دانشگاه گیلان. رشت. ایران
doi
10.22034/ca.2025.2067341.1908چکیده
پروژه خط لوله گاز ترکمنستان–افغانستان–پاکستان–هند (تاپی) بهعنوان یکی از ابتکارات ژئواکونومیک در آسیای مرکزی و جنوبی، پتانسیل تأثیرگذاری بر معادلات ژئوپلیتیکی منطقهای را دارد. جایگاه ترانزیتی افغانستان در این پروژه، این کشور را به نقطهای کلیدی در اتصال منابع گازی آسیای مرکزی به بازارهای پرمصرف جنوب آسیا تبدیل میکند. پژوهش حاضر با طرح این پرسش اصلی که «دینامیسم پروژه تاپی چه فرصتها و چالشهای ژئوپلیتیکی را برای افغانستان ایجاد میکند؟»، درصدد بررسی ظرفیتها و موانع ژئوپلیتیکی فراروی این کشور در روند تحقق پروژه تاپی است. فرضیه تحقیق بر این مبنا است که اگرچه پروژه تاپی از یک سو میتواند منافع مهمی چون بهرهمندی از درآمد ترانزیت، جذب سرمایهگذاری خارجی، ایجاد اشتغال، تقویت پیوندهای اقتصادی با کشورهای همسایه و ارتقاء نقش ژئوپلینومیک افغانستان را به همراه داشته باشد؛ اما از سوی دیگر، چالشهایی نظیر ناامنی در مسیر پروژه، نبود زیرساختهای فنی و نهادی کافی، ساختار سیاسی مبهم و غیرکارآمد طالبان، رقابت بازیگران منطقهای و فرامطقهای و همچنین تردید در ظرفیت گازی ترکمنستان، تحقق کامل این فرصتها را با موانع جدی مواجه ساخته است. این تحقیق با روش کیفی و رویکرد توصیفی– تحلیلی و بهرهگیری از منابع کتابخانهای، اسنادی و دیجیتال معتبر انجام شده است.