بررسی چندمعنایی واژگان قرآنکریم بر مبنای رویکرد معناشناسی واژگانی شناختی
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای زبانشناسی، گروه زبانشناسی، واحد کرمانشاه دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران
2 دانشیار و عضو هیأت علمـی گروه زبان و ادبیات انگلیسی و زبان شناسی ، دانشکده زبان و ادبیات، دانشگاه کردستان.
3 استادیار و عضو هیات علمـی گروه زبان و ادبیات انگلیسی و زبان شناسی ، دانشکده زبان و ادبیات، دانشگاه کردستان.
doi
10.22084/rjhll.2019.19952.1970چکیده
چندمعنایی رویدادی است که در آن یک عنصر واژگانی معمولاً به دو یا چند معنا ارتباط دارد که به نظر می رسد به طریقی به هم مربوطند. واژگان چندمعنا در مصحف شریف، بیش از یک معنا و مفهوم را در نهاد خود جای داده اند. هدف از پژوهش حاضر تبیین زبان شناختی پدیدۀ چندمعنایی در واژگان قرآن کریم و بازنمایی علل خوانش ها، ترجمه ها و تفسیرهای مختلف در حوزۀ معنایی قرآن کریم است. نگارندگان با تکیه بر روش توصیفی - تحلیلی و با استفاده از رویکرد معناشناسی واژگانی شناختی بروگمان و لیکاف (1998) معانی مختلف چهارده واژۀ چندمعنای قرآن کریم را استخراج و مورد تحلیل و بررسی قرار داده اند. شایان ذکر است که گزینش محدودِ واژگان تنها به دلیل محدودیت حجم مقاله بوده است. نتایج نشان داد که در واژگان چندمعنای قرآن کریم، چند مفهوم در ارتباط با یک مفهوم مرکزی سازماندهی شده اند. در این شبکۀ معنایی واژه های چندمعنا دارای معانی مرکزی یا سرنمون هستند که در مرکز این شبکه قرار می گیرند و نیز دارای معانی حاشیه ای اند که دورتر از معانی مرکزی هستند که حاصل بسط استعاری هستند. یافتهها نشان داد که با اثبات وجود چندمعنایی در واژگان قرآن کریم مفسران و محققین می توانند همۀ تفسیرهای مختلف ارائه شده از آیه را در چارچوب قواعد زبان بپذیرند و در غیر این صورت تنها یک تفسیر را بهعنوان تفسیر صحیح تر و برتر انتخاب کنند.
