بررسی میزان شیوع ژنهای tetA و اینتگرون کلاس یک در باکتریهای اشریشیاکلی مقاوم به تتراسایکلین جداسازی شده از ضایعات بیماری کلی باسیلوز طیور
نویسندگان
1 دانشآموخته دکتری حرفهای دامپزشکی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه زابل، زابل، ایران
2 استاد، گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه زابل، زابل، ایران
3 دانشیار، گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه زابل، زابل، ایران
4 دانشیار، گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه زابل، زابل، ایران
doi
10.22034/nfvm.2022.303979.1099چکیده
از مدتها قبل آنتیبیوتیکها اولین خط دفاعی برای جلوگیری از عفونت اشریشیاکلی بودند، اما از آنجا که باکتریها بهطور فزایندهای در برابر درمان مقاوم شدهاند، قدرت خود را از دست دادهاند. تحقیق حاضر با هدف بررسی مقاومت به تتراسایکلینها و شیوع ژنهای مقاومت tetA و اینتگرون کلاس یک در اشریشیاکلی جدا شده از جوجههای گوشتی مبتلا به کلیباسیلوز انجام شد. با انجام آزمایش آنتیبیوگرام در این مطالعه 96/6 درصد از جدایههای اشریشیاکلی مقاوم به یک یا هر دو آنتیبیوتیک داکسی سایکلین و تتراسایکلین بودند. نتایج آزمایش نشان داد 98/2 درصد از باکتریهای اشریشیاکلی مقاوم به تتراسایکلین جداسازی شده از ضایعات بیماری کلیباسیلوز حامل tetA میباشند. میزان شیوع ژن اینتگرون کلاس یک 98/2 درصد میباشد. همچنین 96/5 درصد از جدایههای این باکتری حامل هر دو ژن اینتگرون کلاس یک و tetA میباشند. با در نظر گرفتن نتایج، شیوع دو ژن tetA و اینتگرون کلاس یک در این تحقیق نسبت به سایر پژوهشهای انجام گرفته بهطور قابل ملاحظهای بیشتر است که این تفاوت میتواند بیانگر مقاومت آنتیبیوتیکی زیاد در مرغداریهای این منطقه باشد که بر لزوم استفاده محتاطانه از تتراسایکلینها در تولید طیور برای کاهش شیوع اشریشیاکلی مقاوم در برابر این آنتیبیوتیکها تأکید میکند.