بررسی تطبیقی درک شنیداری گواه نمایی در فارسی، ترکی و انگلیسی از رویکرد روانشناسی زبان
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه ایت الله العظمی بروجردی
2 دانشیار دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران
doi
10.22084/rjhll.2020.19372.1940چکیده
در این پژوهش با بهکارگیری روش تصمیمگیری (واژگانی/ تصویری) بیناحسی سعی شده است که نحوه پردازش جملات حاوی عناصر گواهنما بررسی شود. سؤال اصلی تحقیق واقعیت روانشناختی سلسله مراتب گواهنمایی است که از مستقیم (دیداری) شروع میشود و به غیرمستقیم (استنتاج/ استدلال/ استنباط) ختم میشود. چارچوب نظری تحقیق مبتنی بر رمزگان چندبخشی/ چندگانه است که در این نگرش بازنمودهای زبانی چند بخشی هستند و نوع حواس درگیر به هنگام درک و تولید زبان در این بازنمودها مؤثرند؛ به بیان دیگر بازنمودهای ذهنی متأثر از درون دادهای حسی هستند و ماهیتی یگانه و انتزاعی ندارند. نتیجه آزمونهای سه گانه دال بر این است که الف) کدگذاریهای صرفی - نحوی گواهنمایی (نظیر آنچه در ترکی دیده میشود) با کدگذاریهای واژگانی گواهنمایی (نظیر آنچه در فارسی وجود دارد) در چندوچون زمان پردازش در سخنگویان تک زبانه و طبیعی تأثیری ندارد. ب) در سلسله مراتب گواهنمایی، در فارسی و ترکی جملات حاوی گواهنماهای مستقیم دیداری از دیگر انواع آن بهطور معنیداری دیرتر پردازش میشوند. ج) در نحوه پردازش گواهنمای حاوی نقل قول غیرمستقیم و مستقیم بهعنوان گواهنماهای دست دوم تفاوت در نحوه به یاد سپاری هم در فارسی و هم در انگلیسی دیده میشود.