رسالۀ دکتری در وزن شعر فارسی از دانشگاه آریزونا: ساخت ضربآهنگیِ وزنهای شعر فارسی
نویسندگان
1 استاد پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
doi
10.22084/rjhll.2020.22002.2042چکیده
در سال 2019 در گروه زبانشناسی دانشگاه آریزونا از رسالۀ دکتری مفصلی با عنوان ساخت ضربآهنگی (ریتمیک) وزنهای شعر فارسی (مهدوی مزده 2019) دفاع شد که به علت اهمیتش در طرح برخی نکات مهم دربارۀ رابطۀ بین ضربآهنگ (ریتم) و وزن شعر، در اینجا به اختصار به معرفی و نقد آن میپردازیم . این رساله را میتوان به سه بخش کلی تقسیم کرد: مهدوی مزده (از این پس فقط «نویسنده») در بخش نخست رساله کوشیده است تا پس از توصیف اجمالیِ وزن شعر عروضی فارسی، وزنهای رایج این شعر را بر اساس ضربآهنگِ نوحههای ملحون فارسی، در چهارچوب فرضیۀ خودش با عنوان«فرضیۀ هستهآغازین» (head initial hypothesis) تقطیع، و علت خوشساختی آنها را تبیین کند؛ وی در بخش دوم سعی کرده است تا بر اساس دستاوردهایش در بخش نخست، وزنهای گوناگون این شعر را در چهارچوب نظریۀ بهینگی و با بهرهگیری از چند محدودیت تبیین کند