فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در بخش مرکزی افیولیت عشین (شمال‌غرب انارک، استان اصفهان، ایران)، یک استوک مونزونیتی متعلق به ائوسن بالایی، افیولیت عشین و سنگ ­های آتشفشانی ائوسن میانی را قطع‌کرده است. این توده نفوذی و سنگ ­های آتشفشانی ائوسن همراه، زینولیت‌هایی از جنس آمفیبولیت دارند. کانی‌های سازنده استوک شامل پلاژیوکلاز با ترکیب آندزین تا لابرادوریت (%60-34 An=)، آلکالی فلدسپار با ترکیب غالب ارتوکلاز ( wt.% 8/70- 1/96 Or=)، کلینوپیروکسن از نوع دیوپسید با (90/0 -71/0Mg#=) و میکا از نوع فلوگوپیت با ( 3/0Fe#= ) است. کانی‌های کدر نیز از نوع مگنتیت و تیتانومگنتیت هستند که دارای (wt.%4/6-4/1TiO2=) هستند. مهم‌‌ترین بافت‌های موجود در این توده نفوذی، گرانولار، اینترگرانولار و پوئی‌کیلیتیک بوده و در حاشیه توده بافت پورفیریتیک قابل مشاهده است. داده‌های زمین‌شیمیایی کانی‌ها و نمونه‌های سنگ کل این استوک نشان می‌دهد که ماگمای سازنده این سنگ‌ها دارای ماهیت کالک‌آلکالن بوده و شباهت بسیار زیادی به سنگ‌های ماگمایی موجود در کمان‌های ماگمایی دارند. این ماگماتیسم احتمالاً حاصل فرورانش پوسته اقیانوسی نئوتتیس حاشیه خرد قاره شرق- ایران مرکزی (پوسته‌های اقیانوسی عشین و نایین) در مزوزوئیک و ابتدای سنوزوئیک است.