فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

به‌طور کلی عفونت‌های بیمارستانی به آن دسته از عفونت‌هایی اطلاق می‌شود که به‌صورت محدود یا منتشر و در اثر واکنش‌ھای بیماری‌زای مرتبط با خود عامل عفونی یا سموم آن در بیمارستان ایجاد می‌شود به شرطی که حداقل 48 تا 72 ساعت بعد از پذیرش بیمار در بیمارستان ایجاد شود و در زمان پذیرش، فرد نباید علائم آشکار عفونت مربوطه را داشته باشد و یا در دوره نهفتگی بیماری خود نباشد بدین منظور در این مطالعه به بررسی اثر مهاری نانوکمپلکس عصاره قارچ گانودرما و نقره بر بیوفیلم‌های باکتری‌های ایجادکننده عفونت‌های بیمارستانی پرداخته شده است. باکتری‌های مورد استفاده در این پژوهش شامل سوش‌های استاندارد استافیلوکوکوس اورئوس (ATCC 14028) ، اسینتوباکتر بومانی (ATCC 6538) و استرپتوکوکوس پایوژنز (19606 ATCC) و سودوموناس آئروژینوزا (ATCC 27853) بودند. باکتری‌های مورد استفاده در این پژوهش به محیط‌های اختصاصی خود شامل مک کانکی آگار (سودوموناس آئروژینوزا)، بردپارکر آگار (استافیلوکوکوس اورئوس)، بلادآگار (استرپتوکوکوس پایوژنز) و شکلات آگار (اسینتوباکتر بومانی) انتقال داده شدند. جهت اندازه‌گیری ابعاد و شکل نانوذرات نقره از میکروسکوپ الکترونی روبشی استفاده گردید. همچنین جهت بررسی ترکیبات آلی احتمالی که در سنتز نانوذرات امکان دخالت داشتند آنالیز طیف سنجی مادون قرمز انجام شد. جهت پی‌بردن به تأثیر نانوکمپلکس قارچ و نقره در مهار تشکیل بیوفیلم باکتری‌های مورد استفاده در این پژوهش از روش میکروپلیت استفاده شد. نتایج به‌دست آمده از این پژوهش بیانگر این بود که ارتباط معناداری بین تشکیل بیوفیلم در حضور نانوکمپلکس عصاره قارچ گانودرما و نقره وجود دارد، که در این بین باکتری استافیلوکوکوس اورئوس دارای بیوفیلم ضعیف، اسینتوباکتر بومانی فاقد تشکیل بیوفیلم، سودوموناس آئروژینوزا دارای بیوفیلم ضعیف و استرپتوکوکوس پایوژنز دارای بیوفیلم قوی بودند. نانو کمپلکس قارچ و نقره دارای فعالیت آنتی‌باکتریال در غلظت‌های گوناگون بوده و همچنین این کمپلکس دارای غلظت مهارکنندگی رشد و نیز دارای توانایی مهار تشکیل بیوفیلم می‌باشد. با توجه به فعالیت خوب آنتی‌باکتریال این ترکیب می‌توان از این ترکیب در کاربرد گوناگون پزشکی استفاده نمود.