بررسی ساخت اطلاع و ساخت نحوی سازههای پسایندشده در جملات ساده نشاندار فارسی (یک مطالعه پیکره محور)
نویسندگان
1 استادیار گروه زبانشناسی، واحد ایلام، دانشگاه آزاد اسلامی، ایلام، ایران
2 استاد گروه زبانشناسی، دانشگاه تهران
3 دانشجوی دکتری گروه زبانشناسی، واحد ایلام، دانشگاه آزاد اسلامی، ایلام، ایران
4 استادیار گروه زبان انگلیسی، دانشکده علوم پزشکی ایلام، گروه آموزش زبان انگلیسی
doi
10.22084/rjhll.2019.17781.1878چکیده
ساخت اطلاع نحوه توزیع اطلاع کهنه (مفروض) و نو در جملات است که نقش مهمی در صورتبندی جملات دارد. در پژوهش حاضر، تاثیر وضعیت اطلاعی، نقش دستوری و مقوله نحوی سازهها را در پسایندسازی آنها مورد بررسی قرار میدهیم. برای تحقق این هدف، پیکرهای شامل 226 جمله ساده (بینشان و نشاندار) مورد بررسی قرار گرفت. طبقهبندی وارد و بیرنر (2004) و همچنین بیرنر (2013) از مصادیق کلامی بهعنوان چارچوب نظری جهت طبقهبندی مصادیق سازهها مورد استفاده قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که از نظر وضعیت اطلاعی، اکثر سازههای پسایندشده در انواع جملات ساده فارسی به لحاظ کلامی کهنه (یا استنباطی) هستند، هرچند که از منظر شنونده نو طبقهبندی میشوند. از نظر نقش دستوری، در همه انواع جملات نشاندار، سازههای بیانگر فاعل بیشتر از دیگر نقشهای دستوری پسایندشده است. همچنین، گروه حرف اضافهای و گروه اسمی مقولاتی هستند که بیشتر از دیگر مقولات پسایندشدهاند.
