خودکالیبراسیون شکل آرایه با استفاده از روش های مبتنی بر برازش زیرفضا
نویسندگان
1 دانشگاه شیراز
2 دانشگاه شیراز
doi
چکیده
جهتیابی منابع سیگنال و پرتوسازی از مهمترین مسائل در پردازش آرایهای هستند که برای آنها روشهای متعددی ارائه شده است. عملکرد همه این روشها وابسته به مهیا بودن اطلاعاتی درباره پاسخ آرایه است. از جمله این اطلاعات، مکان واقعی عناصر آرایه نسبت به یکدیگر و بهره و فاز هر عنصر و ضرایب تزویج متقابل میان عناصر آرایه است. در عمل آنچه که در اختیار ما قرار دارد تنها مقادیر نامی این متغیرهاست که معمولاً با مقادیر واقعی تفاوت دارد. بسته به اینکه پاسخ واقعی آرایه تا چه حد از مقدار نامی خود متفاوت باشد، کیفیت جهتیابی و پرتوسازی میتواند بهصورت قابل توجهی تنزل یابد. برای کاهش این تنزل کیفیت، لازم است که متغیرهای مجهول، تخمین زده شوند. برخی از انواع روشهای ارائهشده برای تخمین این متغیرها را روشهای خودکالیبراسیون مینامند. در این مقاله عملکرد چهار روش خودکالیبراسیون برای تخمین شکل آرایه با استفاده از شبیهسازی بررسی و با یکدیگر مقایسه میشود. البته پیش از بررسی عملکرد این چهار روش، سعی شده است که با دستکاری در ساختار این روشها بتوان در عملکرد آنها بهبود ایجاد کرد. در این مقاله همچنین یک روش خودکالیبراسیون بر پایه جست و جوی گرادیانی ارائهشده و عملکرد آن با استفاده از شبیهسازیهای متنوع بررسی و با روشهای دیگر مقایسه شده است.