بررسی پیکرهبنیاد هممعنایی تقریبی صفتهای اندازه «بزرگ، وسیع و پهناور» و صورتهای تصریفی آنها براساس رویکرد تحلیل نمای رفتاری
نویسندگان
1 دانشیار بخش زبان های خارجی و زبان شناسی دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
2 دانشجوی دکتری زبان شناسی همگانی دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
3 استادیار بخش زبان های خارجی و زبان شناسی دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.
doi
10.22084/rjhll.2019.18472.1911چکیده
بررسیها نشان داده است که در زبان فارسی پژوهش قابلتوجهی در خصوص صفتهای اندازه انجام نشده است. در این پژوهش با تکیه بر رویکرد نمای رفتاری دیویاک و گرایس (2006) و دادههای پیکرهی همشهری 2 آلاحمد و همکاران (2009) رابطهی هممعنایی تقریبی صفتهای اندازه «وسیع، پهناور، بزرگ» و صورتهای تصریفی آنها مورد بررسی قرار گرفته است. از همین رو، در ابتدا همهی صورتهای واژگانی و تصریفی صفت-های اندازه در پیکره شناسایی شدند و سپس براساس برچسبهای ساختواژی، نحوی و معنایی مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج تحقیق بیانگر آن است که براساس تحلیل خوشهای سلسلهمراتبی، اعضای گروههای «وسیع-ترین، بزرگترین»، «وسیع، بزرگ»، «پهناورتر، بزرگتر»، «وسیعتری، بزرگتری» و «وسیعی، بزرگی» به صورت درونگروهی با یکدیگر رابطهی هممعنایی تقریبی دارند. همچنین، بین اعضای گروه «پهناور، پهناورترین» به دلیل وجود پایههای یکسان، شباهت توزیعی وجود دارد. بعلاوه، صورت واژگانی «پهناوری» با اعضای گروه «وسیعی، بزرگی» و «وسیعتر» با «پهناورتر، بزرگتر» هممعنایی تقریبی دارند.