قابلیت تحمل بچه‌ماهی سفید (Rutilus frisii) به آب دریای خزر از طریق ارزیابی توان تنظیم اسمزی

نویسندگان

1 استادیار پژوهشکده آبزی‌پروری آب‌های داخلی، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، بندرانزلی، ایران

2 کارشناس ارشد شیلات، پژوهشکده آبزی‌پروری آب‌های داخلی، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، بندرانزلی، ایران

3 دانشیار موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران

4 دانشیار پژوهشکده آبزی‌پروری آب‌های داخلی، موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، بندرانزلی، ایران

5 استاد موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران

doi
10.22124/japb.2025.26509.1524
چکیده

در این مطالعه از بچه‌ماهیان سفید با میانگین وزنی 3/0±5/2 گرمی استفاده شد که در سه تیمار آب دریای خزر با شوری11 گرم در لیتر، آب با شوری 7 گرم در لیتر (شرایط مصبی) و آب شیرین (شرایط رودخانه با شوری کمتر از 5/0 گرم در لیتر) و هر تیمار با سه تکرار قرار گرفتند. در فواصل زمانی 0، 3، 72 و 240 ساعت خون‌گیری با روش قطع ساقه دمی و جمع‌آوری خون توسط لوله‌های مویین هپارینه انجام شد و غلظت یون‌های منیزیم، کلسیم، کلر، سدیم و پتاسیم، فشار اسمزی و میزان هورمون کورتیزول پلاسما اندازه‌گیری شدند. برای تهیه مقاطع بافت آبشش بچه‌ماهیان از روش بافت‌شناسی کلاسیک استفاده شد. از نتایج سنجش یون­ها، فشار اسمزی و تعداد سلول‌های کلراید آبشش در روز دهم (ساعت 240) آزمایش، می‌توان توانایی تنظیم اسمزی بچه ماهیان 5/2 گرم را در محدوده شوری 7 (شرایط مصبی) تا 11 (آب دریای خزر) گرم در لیتر تایید کرد. اگر شرایط مصبی برای رهاسازی بچه‌ماهی سفید مناسب باشد، می‌توان از بچه ماهی سفید 5/2 گرمی برای رهاسازی به مصب به منظور حفظ ذخایر استفاده کرد. اما در صورت نامساعد بودن شرایط رودخانه‌ای و مصبی برای رهاسازی بچه‌ماهی سفید، می‌توان بچه ماهی‌های 5/2 تا 3 گرمی را مستقیم در مناطق ساحلی (با شوری 11 گرم در لیتر)  رهاسازی کرد. اگرچه در صورت مناسب بودن شرایط رودخانه‌ای، رهاسازی بچه‌ماهیان در مناطق رودخانه‌ای شرط لازم برای سازگار شدن تدریجی بچه‌ماهیان است.