فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پلی­اتیلن یکی از فراوان­ترین میکروپلاستیک‌ها است که به وفور در همه جا یافت می­شود. هدف از این پژوهش تعیین اثرات میکروپلاستیک پلی­اتیلن با چگالی بالا (HDPE) بر شاخص­های رشد و ضریب تبدیل غذایی بچه­ماهیان ازون­برون (Acipenser stellatus) بود. 12 مخزن و در هر مخزن 10 بچه­ماهی ازون­برون با میانگین وزنی 18 تا20 گرم قرار داده شد. بچه­ماهیان به مدت سی روز، برای ارزیابی اثرات افزودن میکروپلاستیک در غذا به صورت انکپسوله، در سه تیمار و یک گروه شاهد قرار گرفتند. زیست‌سنجی ماهیان در پایان دوره انجام شد و شاخص­های رشد شامل وزن و درازای نهایی، نرخ رشد ویژه (SGR)، درصد افزایش وزن بدن (BWI)، ضریب چاقی (CF)، نرخ رشد روزانه (ADG) ضریب تبدیل غذایی (FCR) و درصد بازماندگی (SR) محاسبه شد. بنابر نتایج مطالعه حاضر، میکروپلاستیک پلی­اتیلن با چگالی بالا، باعث کم شدن اشتها و کاهش میل به غذا شد. همچنین بر روی شاخص­های رشد شامل میانگین وزن نهایی، درصد افزایش وزن، رشد روزانه، نرخ رشد ویژه اثرات مخربی داشت و بر ضریب تبدیل غذایی نیز تاثیر منفی گذاشت و با شاهد اختلاف معنی­داری مشاهده شد (05/0P<). وجود این ذرات در غذا از بابت ایجاد سیری کاذب در ماهیان، منجر به عدم غذا خوردن با افزایش غلظت میکروپلاستیک در جیره شد. وجود میکروپلاستیک در غذا با غلظت‌های 1، 10 و 100 میلی­گرم در کیلوگرم جیره باعث کاهش رشد ماهیان شد و هضم و جذب غذا را کم کرد و بر بچه­ماهیان ازون­برون اثر سوء از جمله لاغری و عدم رشد مناسب داشت.