تدوین مدل آوازه برند با رویکرد مسئولیت اجتماعی در صنعت گردشگری شیراز

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای مدیریت بازرگانی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

2 استادیار گروه مدیریت بازرگانی و IT ، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

3 استاد، گروه مدیریت بازرگانی و IT، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. نویسنده مسئول، ایمیل: drmahmoudim@pnu.ac.ir

doi
JABM.3.2.15564.3515415139
چکیده

هدف: آوازه برند به‌عنوان یک دارایی استراتژیک ارزشمند نه‌تنها به تقویت جایگاه رقابتی سازمان کمک می‌کند، بلکه به‌عنوان عاملی کلیدی در ایجاد مزیت پایدار در بازارهای جهانی شناخته می‌شود. با گرایش انتظارات مصرف‌کنندگان به سمت ارزش‌های اجتماعی و پایداری، مسئولیت اجتماعی شرکتی (CSR) به عنوان یک استراتژی کلیدی در تقویت آوازه برند در صنعت گردشگری ظهور کرده است. با وجود نقش محوری CSR در ایجاد ادراکات مثبت و ارزش مشترک برای برندهای گردشگری، بررسی ادبیات نشان می‌دهد که چگونگی تأثیر این استراتژی‌ها بر آوازه برند در مقاصد مختلف، به‌ویژه در کشورهای در حال توسعه مانند ایران، کمتر مورد توجه قرار گرفته است. این مطالعه با هدف تدوین و تبیین مدل آوازه برند با تأکید بر مسئولیت اجتماعی شرکتی در صنعت گردشگری شیراز و پر کردن این شکاف پژوهشی انجام شد.روش: این پژوهش از نوع کاربردی و با رویکرد پژوهش ترکیبی طراحی شده است تا مدل مفهومی آوازه برند با تأکید بر مسئولیت اجتماعی شرکتی در صنعت گردشگری شیراز را تدوین نماید. جامعه پژوهش شامل خبرگان حوزه بازاریابی، مدیریت برند و گردشگری بود که با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند، 12 نفر از اساتید دانشگاه، مدیران ارشد شرکت‌های گردشگری، کارشناسان بازاریابی و فعالان صنعت توریسم شیراز انتخاب شدند. جمع‌آوری داده‌ها در دو مرحله انجام شد: مطالعات کتابخانه‌ای و تکنیک دلفی پانلی. روایی محتوایی با استفاده از نسبت روایی محتوایی و شاخص روایی محتوایی بررسی شد. پایایی نیز از طریق آزمون آلفای کرونباخ و ضریب توافق بین کدگذاران تأیید گردید. نتیجه‌گیری: براساس یافته‌های حاصل از این پژوهش، ادغام مسئولیت اجتماعی شرکتی در استراتژی‌های برندسازی صنعت گردشگری شیراز، با تمرکز بر متغیرهای کلیدی هویت برند، ارزش ویژه برند، نفوذ اجتماعی برند، دیدپذیری برند و ارتباط با مشتری، به تدوین مدلی جامع برای تقویت آوازه برند منجر شده است. این مدل، ضمن پر کردن شکاف پژوهشی موجود در کشورهای در حال توسعه مانند ایران، چارچوبی عملی برای مدیران شرکت‌های گردشگری فراهم می‌آورد تا از طریق اجرای ابتکارات CSR، اعتماد و وفاداری ذی‌نفعان را جلب کرده، تصویر مثبتی از برند ایجاد کنند و مزیت رقابتی پایداری به‌دست آورند.