مقایسه‌ی استعاره‌های مفهومی شادی در زبان‌های فارسی، کردی و گیلکی:رویکرد شناختی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری زبان شناسی همگانی دانشگاه پیام نور تهران

2 دانشیار گروه زبان شناسی همگانی دانشگاه پیام نور تهران

3 دانشیار گروه زبان شناسی همگانی دانشگاه پیام نور تهران

doi
10.22084/rjhll.2017.14050.1731
چکیده

پژوهش حاضر به بررسی ساختار مفهومی شادی در سه زبان فارسی، کردی و گیلکی می‌پردازد. در این پژوهش تلاش شده با به کارگیری چهارچوب ارائه شده توسط کووچش (2008) داده‌های گردآوری‌شده از گویشوران سه زبان فوق مورد تحلیل قرارگرفته و استعاره‌های مفهومی آن استخراج گردند. سپس تلاش شده تا پربسامدترین نگاشت‌های استعاری و پربسامدترین حوزه‌های مبداء که در ساخت استعاره‌های شادی به کار می‌روند، تعیین گردد و در نتیجه مشخص شود که گویشوران سه زبان فارسی، کردی و گیلکی بیشتر از کدام نگاشت‌ها و حوزه‌های مبداء برای بیان مفهوم شادی بهره می‌برند. در نهایت نیز مقایسه‌ای میان استعاره‌های مفهومی حوزه‌ی شادی در این سه زبان و چند زبان ازجمله زبان انگلیسی انجام گرفت. کلیدواژه ها: زبان‌شناسی شناختی، استعاره‌ی مفهومی ، شادی، فارسی، کردی و گیلکی.