چرخش به شرق روسیه؛ تحلیل نظری تغییر در سیاست خارجی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مطالعات روسیه، گروه مطالعات اروپا، دانشکده مطالعات جهان، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 استاد تمام روابط بینالملل، گروه دیپلماسی و سازمانهای بینالمللی دانشکده روابط بینالملل، تهران، ایران.
doi
چکیده
یکی از مهمترین نظریه ها در تبیین سیاست خارجی کشورها، نظریه تغییر سیاست خارجی چارلز هرمان است. در این نظریه، با تأکید بر رهبر مسلط، حمایت بوروکراتیک، تجدید ساختار داخلی و تکانه های خارجی بهعنوان منابع تغییر سیاست خارجی، امکان تحلیل تغییر سیاست خارجی کشورها با درنظرگرفتن عوامل داخلی و خارجی تبیین میشود. مسئله این پژوهش بررسی کارایی این نظریه در رابطه با فدراسیون روسیه، با تأکید بر دوره زمانی سالهای 2000 تا 2023 است. در این مقاله این فرضیه مطرح میشود که نقش پوتین بهعنوان تصمیمگیرنده کلیدی و عوامل سیستمی ناشی از دورنمای برآمدن نظم جدید آسیامحور، تهدید عینی از جانب ایالات متحده آمریکا و تشدید فشارهای تحریمی غرب بهویژه در دوره پساجنگ اوکراین، در تحقق تغییر سیاست خارجی فدراسیون روسیه به جانب شرق موثر بودهاند. برای بررسی این ایده از روش تحلیل مضمون مفاهیم مرتبط با تغییر و تحول در جهتگیری سیاست خارجی کشورها بهره گرفتهایم.
