اثر شوری‌های مختلف بدون سازگاری بر الکترولیت‌های خون و ساختار بافت‌های آبشش و کلیه در ماهی باس دریایی آسیایی (Lates calcarifer)

نویسندگان

1 دانشیار گروه شیلات و زیست‌شناسی دریا، پژوهشکده خلیج فارس، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران

2 دانشیار گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران

3 کارشناس ارشد شیلات، گروه شیلات، دانشکده علوم و فناوری نانو و زیستی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران

4 دانشیار گروه شیلات، دانشکده علوم و فناوری نانو و زیستی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران

doi
10.22124/japb.2024.27017.1535
چکیده

هدف از این مطالعه بررسی تاثیرات شوری­های مختلف بدون سازگاری بر الکترولیت‌های خون و ساختار بافت­های آبشش و کلیه در ماهی باس دریایی آسیایی (Lates calcarifer) است. تعداد 180 قطعه بچه ماهی باس دریایی آسیایی با میانگین وزن اولیه 1±34 به صورت کاملا تصادفی انتخاب و در چهار تیمار، هر یک با سه تکرار شامل تیمارهای 1 تا 4 (شوری 0، 15، 35 و 50 گرم در لیتر) توزیع شدند. نمونه‌برداری از ماهیان در ساعت‌های 6، 24، 72 و 120 انجام گرفت. هیچ گونه تلفاتی در طول دوره آزمایش مشاهده نشد. نتایج مطالعه حاضر نشان داد که شوری­های مختلف در میزان اسمولاریته و یون­های سدیم، پتاسیم و کلر خون ماهی باس دریایی آسیایی تغییرات معنی‌داری را در ساعت­های مختلف آزمایش ایجاد کرد (05/0P<). در بافت آبشش تیمارهای شوری 0، 15 و 35 گرم در لیتر عوارضی چون نکروز اپیتلیال و چسبندگی لاملاها نسبت به تیمار شوری 50 گرم در لیتر مشاهده شد. همچنین در بافت کلیه تیمارهای شوری 0، 15 و 35 گرم در لیتر عوارضی چون افزایش مراکز ملانوماکروفاژها، بزرگ شدگی کپسول بومن، افزایش فضا در مرکز گلومرول و سلول‌های نکروز در بافت خون‌ساز در مقایسه با تیمار شوری 50 گرم در لیتر مشاهده شد. بیشترین آسیب بافتی آبشش و کلیه در این ماهیان متعلق به گروه شوری صفر گرم در لیتر و کمترین میزان آن متعلق به گروه شوری 50 گرم در لیتر بود. نتایج نشان داد شوری­های مختلف بدون سازگاری می‌تواند موجب تغییر الکترولیت‌های خون و ساختار بافت­های آبشش و کلیه در ماهی باس دریایی آسیایی شود.