بررسی تطبیقی میزان رشد، بقا و پروتئین کل در Artemia franciscanaتغذیه شده با پودر جلبک اسپیرولینا و دونالیلا در شرایط آزمایشگاهی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
2 دانشیار گروه بهداشت و کنترل کیفی مواد غذایی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
3 دانشیار گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
doi
10.22124/japb.2024.25821.1517چکیده
آرتمیا مهمترین غذای زنده قابل کشت در آبزیپروری است. با توجه به کشت انبوه، امکان استفاده راحت و ارزش غذایی اسپیرولینا در آبزیپروری، تاثیر جلبکهای Spirulina platensis و Dunaliella salina بر میزان رشد، بقا و پروتئین کل Artemia franciscana مورد ارزیابی قرار گرفت. بدین منظور ابتدا آرتمیا در شرایط آزمایشگاهی کشت و با ترکیبی از مخمر و پودر جلبک اسپیرولینا در 5 تیمار مختلف (20، 40، 60، 80 و 100 درصد پودر جلبک اسپیرولینا و مخمر) در مقایسه با تیمار شاهد (100 درصد جلبک دونالیلا و مخمر) پرورش داده شد. نتایج نشان داد که رشد در تیمارهای 40، 60، 80 و 100 درصد پودر اسپیرولینا و بقا در تیمار 100 درصد پودر جلبک اسپیرولینا تفاوت معنیداری نسبت به تغذیه با تیمار شاهد داشت (05/0P<). در بررسی اولین بلوغ در هر تیمار مشخص شد که تیمار 100 درصد پودر اسپیرولینا زودترین زمان بلوغ را داشت که این نتیجه کاملا با میزان پروتئین کل تیمارها مطابق بود. با توجه به نتایج، بهترین تیمار از لحاظ رشد، بقا، زمان اولین بلوغ و میزان پروتئین کل، تیمار 100 درصد پودر اسپیرولینا بود. از این رو، پرورش آرتمیا با اسپیرولینا توجیه علمی و اقتصادی دارد.