اثر روش تثبیت و تنش شوری (کلرید سدیم) بر شاخص‌های رشد، تجمع کاروتنوئید و کربوهیدرات در ریزجلبک Dunaliella salina

نویسندگان

1 استادیار گروه علوم زیستی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران

2 کارشناس ارشد بیوشیمی، گروه علوم زیستی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران

3 کارشناس ارشد بیوشیمی، گروه علوم زیستی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران

doi
10.22124/japb.2024.25973.1520
چکیده

ریزجلبک‌ها برای تولید ترکیبات با ارزش طبیعی مورد استفاده قرار می‌گیرند. بازده کم و هزینه بالا، پتانسیل تجاری ریزجلبک­ها را محدود می­کند. اخیرا تکنیک­های بی­حرکت­سازی و افزایش بهره­وری تولید مورد توجه قرار گرفته‌اند. در این پژوهش، تاثیر غلظت‌های مختلف نمک (کلرید سدیم)، روش تثبیت و مدت دوره رشد بر زی­توده، کربوهیدرات، کاروتنوئید، کلروفیل‌های a و b در ریزجلبک Dunaliella salina ارزیابی شد. نتایج نشان داد در شرایط آزاد رشد ریزجلبک به طور معنی‌داری بیشتر از شرایط تثبیت بود. در شوری 150 و 300 گرم در لیتر رشد ریزجلبک به طور معنی‌داری کاهش یافت. بیشترین زی­توده در شوری 75 گرم در لیتر و شرایط کشت آزاد اندازه‌گیری شد. مقدار کاروتنوئید در شوری 75 گرم در لیتر و شرایط بدون تثبیت از تیمار‌های دیگر بیشتر بود. کربوهیدرات در شوری 30 گرم در لیتر به طور معنی‌داری از تیمارهای دیگر بیشتر بود. در غلظت 150 گرم در لیتر، کربو­هیدرات در شرایط تثبیت به طور معنی‌داری بیشتر بود. به نظر می‌رسد ترکیب بستر و همچنین روش اعمال تثبیت یک عامل اثرگذار باشد. تنش شوری یک روش ساده و ارزان برای القای تولید کاروتنوئید است. پژوهش در زمینه بهینه‌سازی ماده مورد استفاده و همچنین روش اعمال تثبیت برای افزایش بازده تولید ترکیبات باارزش  ضروری به نظر می­رسد.