اثر روش تثبیت و تنش شوری (کلرید سدیم) بر شاخصهای رشد، تجمع کاروتنوئید و کربوهیدرات در ریزجلبک Dunaliella salina
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم زیستی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران
2 کارشناس ارشد بیوشیمی، گروه علوم زیستی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران
3 کارشناس ارشد بیوشیمی، گروه علوم زیستی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران
doi
10.22124/japb.2024.25973.1520چکیده
ریزجلبکها برای تولید ترکیبات با ارزش طبیعی مورد استفاده قرار میگیرند. بازده کم و هزینه بالا، پتانسیل تجاری ریزجلبکها را محدود میکند. اخیرا تکنیکهای بیحرکتسازی و افزایش بهرهوری تولید مورد توجه قرار گرفتهاند. در این پژوهش، تاثیر غلظتهای مختلف نمک (کلرید سدیم)، روش تثبیت و مدت دوره رشد بر زیتوده، کربوهیدرات، کاروتنوئید، کلروفیلهای a و b در ریزجلبک Dunaliella salina ارزیابی شد. نتایج نشان داد در شرایط آزاد رشد ریزجلبک به طور معنیداری بیشتر از شرایط تثبیت بود. در شوری 150 و 300 گرم در لیتر رشد ریزجلبک به طور معنیداری کاهش یافت. بیشترین زیتوده در شوری 75 گرم در لیتر و شرایط کشت آزاد اندازهگیری شد. مقدار کاروتنوئید در شوری 75 گرم در لیتر و شرایط بدون تثبیت از تیمارهای دیگر بیشتر بود. کربوهیدرات در شوری 30 گرم در لیتر به طور معنیداری از تیمارهای دیگر بیشتر بود. در غلظت 150 گرم در لیتر، کربوهیدرات در شرایط تثبیت به طور معنیداری بیشتر بود. به نظر میرسد ترکیب بستر و همچنین روش اعمال تثبیت یک عامل اثرگذار باشد. تنش شوری یک روش ساده و ارزان برای القای تولید کاروتنوئید است. پژوهش در زمینه بهینهسازی ماده مورد استفاده و همچنین روش اعمال تثبیت برای افزایش بازده تولید ترکیبات باارزش ضروری به نظر میرسد.