مطالعه تطبیقی عملکرد معنایی وند ـگر در زبان فارسی و وزن فَعّال در زبان عربی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات عربی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2 استاد زبان و ادبیات عربی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
3 استادیار زبانشناسی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
4 دانشیار زبان و ادبیات عربی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22084/rjhll.2017.12874.1683چکیده
اساس واژهسازی اشتقاقی در زبانهای دارای دو ساختار صرفی لایهای و قالبی به ترتیب وندها و وزنها هستند. همچنین مدل اسکلت ـ بدنه معنایی انگارهای تقریباً نو در دانش ساختواژه است که پژوهشهای صورت گرفته در چارچوب آن تنها به تحلیل عملکرد معنایی وندها در زبانهایی با ساختار صرفی لایهای و خطی پرداخته است. پژوهش حاضر با مد نظر قرار دادن وزن اشتقاقی فَعَّال در زبان عربی با روش توصیفی - تحلیلی به ارزیابی این مدل در زبانی با ساختار قالبی میپردازد و عمکرد معنایی این وزن را در مقایسه با عملکرد معنایی وند «ـگر» در زبان فارسی که زبانی با ساختار خطی است، مورد بررسی قرار میدهد. در پی این جستار سازگاری نظام معنایی اسکلت ـ بدنه با زبان عربی تأیید، و بر شباهت بالای دو وند و وزن یادشده تأکید میشود. در نهایت سطوح معنایی واژههای متشکل از دو سازه اشتقاقی فوق متمایز و مشخص میشوند.