نقش افعال حرکتی و سببی در ساخت امر تکریمی از منظر دستوریشدگی
نویسندگان
1 دانشیار دانشگاه بوعلی سینا
2 کارشناس ارشد دانشگاه بوعلی سینا
doi
10.22084/rjhll.2018.10138.1579چکیده
افعال حرکتی و سببی ظرفیت بسیاری در ایجاد امر تکریمی دارند. مقالهی حاضر در چارچوب رویکرد دستوریشدگی نقش این افعال در ایجاد چنین ساختهایی را بر اساس منابع تاریخی و داستانی و موتور جستجوگر گوگل بررسی نموده است. نتیجهی مطالعه نشان میدهد این افعال ابتدا با حفظ معنای واژگانی، در وجه امری دستوری میشوند؛ سپس با شرکت در ساختارهای زنجیرهای فعل و تشکیل یک گزارهی واحد، به نشانگری کلی برای امر تکریمی تبدیل میشوند. این افعال دارای دو معنای اولیه و ثانویه هستند که در روند دستوری شدن، معانی خود را از دست میدهند تا به نشانگر کلی امرساز برای امریهای مؤدبانه تبدیل شوند. ساختهای حاصل ابتدا به عنوان کنش امری غیرمستقیم به کار میروند، سپس به دلیل بسامد کاربرد به صورت کنشهای مستقیمتری بازتعبیر میشوند. بهعلاوه بسامد کاربرد افعال حرکتی هم در ایجاد الگوهای امری و هم در تشکیل ساختهای زنجیرهای زایا از افعال سببی بیشتر است.