تغییرات فیزیولوژیکی خون ماهی کپور معمولی (Cyprinus carpio) نگهداری شده با تراکم‌های مختلف در سیستم بیوفلاک همراه با استرس حاد هیپوکسی

نویسندگان

1 استادیار گروه زیست‌شناسی، دانشکده علوم پایه و فنی مهندسی، دانشگاه گنبد کاووس، گنبد کاووس، ایران

2 کارشناس ارشد شیلات، گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبد کاووس، گنبد کاووس، ایران

3 دانشیار گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبد کاووس، گنبد کاووس، ایران

4 دانشیار گروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه گنبد کاووس، گنبد کاووس، ایران

doi
10.22124/japb.2023.25520.1513
چکیده

ماهی کپور معمولی با تراکم ۶، ۱۲، ۲۴ و ۴۸ کیلوگرم در متر مکعب (به ترتیب D1، D2، D3 و D4) در محیط بیوفلاک همراه با استرس هیپوکسی حاد به منظور بررسی واکنش فیزیولوژیکی ماهیان ذخیره­سازی شد. در مرحله اول ماهیان در شرایط بیوفلاک به مدت 28 روز نگهداری و سپس در مرحله دوم آزمایش ماهیان به طور مجزا در ۱۲ مخزن با حجم آب ۲۵ لیتر (۴ تیمار × ۳ تکرار) با شرایط یکسان زیستی تقسیم شدند و فقط تراکم ذخیره­سازی ماهی متغیر بود. افزایش تراکم در تیمار D4 به طور معنی­داری تعداد گلبول‌های سفید و قرمز، هموگلوبین و هماتوکریت را افزایش داد، اما لنفوسیت و آنزیم­های کبدی کاهش یافت (05/0P<). تراکم ذخیره­سازی به طور معنی‌داری باعث افزایش ایمونوگلوبولین کل، لیزوزیم و کمپلمان 50 در تیمارهای D1 و D2 (6 و 12 کیلوگرم در متر مکعب) شد (05/0P<). شاخص استرس افزایش معنی­داری در تیمارهای D3 و D4 داشت (05/0P<). تراکم ذخیره­سازی در تیمارهای D1 و D2 به ­طور معنی­داری آنزیم سوپراکسید دیسموتاز را افزایش و آنزیم مالون­دی­آلدئید را کاهش داد (05/0P<). به طور کلی برای کنترل استرس هیپوکسی در محیط بیوفلاک، تراکم ذخیره سازی بین ۶ تا ۱۲ کیلوگرم در متر مکعب توصیه می­شود تا بتوان بین یک تا دو ساعت مشکل را حل کرد.