چندمعنایی فعل حسی ”دیدن“ در زبان فارسی: پژوهشی شناختی و پیکرهای
نویسندگان
1 کارشناس ارشد زبانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی
2 دانشیار پژوهشکده زبان شناسی، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
doi
10.22084/rjhll.2017.10596.1606چکیده
مقالهی حاضر با رویکرد معناشناسی شناختی و به روش پیکرهای به مطالعه چندمعنایی فعل «دیدن» در زبان فارسی میپردازد. چندمعنایی شرایطی است که در آن یک واژه، چندین معنای مرتبط به هم دارد. از حوزههای مهم بررسی چندمعنایی در رویکرد شناختی، مطالعهی افعال حسی است. منظور از افعال حسی، فعلهایی مانند «دیدن»، «شنیدن»، «بوئیدن»، «چشیدن»، «خوردن» و «لمسکردن» است که مربوط به عملکرد حواس پنجگانهاند. پژوهش حاضر تحلیلی بر چندمعنایی فعل «دیدن» به عنوان یکی از افعال حسی در زبان فارسی برمبنای دادههای پیکرهای و براساس الگوی آنتونانو (1999، 2013) و سویتسر (1990) ارائه میدهد. از آنجا که اطلاعات مندرج در واژهنامههای مختلف در خصوص معانی فعل «دیدن» یکدستی نشان نمیدهد بر آن شدیم تا در یک مطالعه پیکرهای معانی متفاوت فعل «دیدن» را به دست آوریم و شبکه معنایی آن را ترسیم کنیم. این شبکهی چندمعنایی میتواند در فرهنگنگاری و آموزش زبان فارسی به غیر فارسیزبانان کاربرد داشته باشد.