تعیین پرتفوی بهینه سرمایهگذاری صندوقهای بازنشستگی در ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری علوم اقتصادی واحد بینالملل دانشگاه فردوسی مشهد
2 دانشیار دانشگاه فردوسی مشهد
3 استاد دانشگاه فردوسی مشهد
4 دانشیار دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22067/mfe.2021.67218.0چکیده
چکیده یکی از دغدغههای صندوقهای بازنشستگی بهعنوان نهادهای مالی بین نسلی، چگونگی سرمایهگذاری پساندازهای خرد بیمهشدگان در حوزههای مختلف است. این تحقیق به بررسی و تعیین پرتفوی بهینه سرمایهگذاری صندوق بازنشستگی تأمین اجتماعی در گروههای عمده صنایع بورسی پرداخته است. دادههای تحقیق بهصورت روزانه، برای دوره ۵/۱/۱۳۹۴ الی ۳۱/۶/۱۳۹۹ از وبسایت مرکز پردازش اطلاعات مالی ایران و شرکت سرمایهگذاری تأمین اجتماعی گردآوری و جهت تجزیهوتحلیل دادهها از مدلهای مارکویتز، ارزش در معرض خطر (VaR) و نرمافزار متلب استفاده شده است. نتایج بررسی وضعیت موجود سرمایهگذاریهای صندوق تأمین اجتماعی نشان داد که 9 گروه صنایع، 93% سرمایهگذاریهای بورسی این صندوق را تشکیل میدهند. همچنین، گروههای «مواد و محصولات دارویی»، «سرمایهگذاریها» و «فلزات اساسی»، بهترتیب از بیشترین نسبت بازدهی به ریسک و گروههای «بانکها و مؤسسات اعتباری»، «فرآوردههای نفتی» و «سیمان، آهک و گچ»، بهترتیب از کمترین نسبت بازدهی به ریسک برخوردار بودهاند. نتایج برآورد مدل تحقیق نیز بیانگر این است که پرتفوی مارکویتز بهتر از پرتفوی VaR و واقعی جهت سرمایهگذاری در صندوق بازنشستگی است. علاوه براین، بر اساس پرتفوی بهینه مارکویتز، با حفظ میزان مطلق سرمایهگذاریهای بورسی، این صندوق میبایست سهم سرمایهگذاری در «مواد و محصولات دارویی» را به میزان 7%، «سرمایهگذاریها»، 2% و «فلزات اساسی»، 1%، افزایش و سهم سرمایهگذاری در «شرکتهای چند رشتهای»، 3%، «محصولات شیمیایی»، 3%، «سیمان، گچ و آهک»، 2% و «فرآوردههای نفتی»، 2%، کاهش دهد.