ویژگی‌ های کانی‌ شناسی، بافتی و میان‌ بارهای سیال در زون سیلیسی میده، شمال پاریز، کمربند مس کرمان: بررسی ارتباط زایشی با سامانه‌ های پورفیری

نویسندگان

1 دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

2 دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

3 شرکت فنی مهندسی پارس اولنگ، تهران، ایران

doi
10.22067/econg.2021.51673.84923
چکیده

زون‌های سیلیسی با ابعاد متفاوت در کمربند ماگمایی کرمان وجود دارد که ممکن است برخی نشان‌دهنده لیتوکپ در سامانه‌های مس پورفیری باشد. برای بررسی این پتانسیل، یک زون سیلیسی در سنگ‌های آندزیتی- ‌بازالتی در منطقه‌ میده در شمال پاریز و برای مقایسه، زون‌های سیلیسی در حاشیه سامانه مس پورفیری سریدون و یک سامانه رگه در شرق سرچشمه بررسی شده است. زون سیلیسی میده بافت‌های توده‌ای، برشی و به‌ طور محلی حفره‌ای دارد و با هاله‌ای از دگرسانی سیلیسی- رسی فراگرفته شده است. رخنمون‌های کوچک و پراکنده‌ کوارتز- تورمالین نیز وجود دارد. هاله سیلیسی- رسی علاوه‌بر کوارتز حاوی کائولینیت و ایلیت است. زون‌های سیلیسی در سریدون و شرق سرچشمه، بافت‌ غالب توده‌ای و برشی دارند. در سریدون بافت حفره‌ای نیز توسعه یافته است. میان‌بارهای سیال در میده، سریدون و شرق سرچشمه اغلب دوفازی مایع- بخار غنی از مایع است. میانگین دمای همگن‌شدن به‌ترتیب 202، 247 و 177 درجه‌ سانتی‌گراد و میانگین شوری 62/1، 27/2 و 57/1 درصد وزنی معادل نمک‌ طعام است. سنگ کوارتز- تورمالینی حاوی میان‌بارهای چندفازی نیز است. میانگین دمای همگن‌شدن و شوری برای میان‌بارهای دوفازی به‌ترتیب 231 درجه سانتی‌گراد و 43/5 درصد وزنی معادل نمک‌ طعام و برای میان‌بارهای هالیت‌دار 382 درجه‌ سانتی‌گراد و 47 درصد وزنی معادل نمک ‌طعام است. با توجه به شواهد بافتی و کانی‌شناسی، زون سیلیسی میده در تراز کنونی نمی‌تواند بیانگر لیتوکپ مرتبط با سامانه پورفیری باشد. رخداد کوارتز- تورمالین می‌تواند نشان‌دهنده ارتباط با سامانه‌های ماگمایی باشد؛ اما این رخداد محلی است و نمی توان آن را تعمیم‌داد.